บทที่ 73 ตอนที่ 33 เจ้าคือความสุขเดียวของข้า(ตอนต้น)

ตอนที่ 33 เจ้าคือความสุขเดียวของข้า

บรรยากาศเหนือจวนอ๋องปกคลุมไปด้วยความมืดหม่น เสียงสายฟ้าคำรามลั่นเป็นประกายสว่างวาบก่อนจะหายไป เหลือไว้เพียงความมืด ราวกับว่าท้องฟ้าพร้อมใจกันร่ำไห้กับความโศกเศร้าของคนด้านล่าง ฟางหมัวมัวร้องไห้จนสลบไสล เหล่าองครักษ์และสองขันที ต่างก็หลบมุมปาดน้ำตาตนเองอย่างไม่อาจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ