บทที่ 42 บทที่42.กลิ่น..ตอแหล

"เราเป็นเพื่อนกัน ฉันเคยบอกไปแล้วนะ"

"แต่จอยไม่อยากเป็นแค่เพื่อนนี่นา ฮือออ"

"ขอโทษนะ แต่ระหว่างเรามันจบไปแล้ว"

"เพราะนังเด็กที่ชื่อริบบิ้นนั้นหรือเปล่า?!"

เขาไม่ตอบกลับได้แต่หอบร่างกำยำเข้าไปนั่งในบ้าน มือยังคงเป็นบาดแผลเนื่องจากชกดีกับต้นไม้ริมข้าง จอยไม่รู้จะทำยังไงเธอวิ่งออกไปทั้งน้ำตา สักพักเพ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ