บทที่ 29 กระตือรือร้นขนาดนี้?

“ฉันจะเป็นคนตัดสินเอง ว่าเธอจะต้องอยู่ที่นี่ไปถึงเมื่อไหร่”

ชาลส์เลิกคิ้วขึ้นอย่างผู้ถือไผ่เหนือกว่า เขาไม่เปิดโอกาสให้เธอได้มองหาช่องโหว่เลยแม้แต่น้อย “ส่วนเรื่องลูก ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากได้จากฉันที่สุดหรอกเหรอ?”

“พิมพ์รวี ความอดทนของฉันมีจำกัดนะ”

น้ำเสียงที่ราบเรียบของชายหนุ่มเอ่ยถ้อยคำที่เลือดเย็น...