บทที่ 46 คนปากร้าย ใจดี

ตอนที่ 446 คนปากร้าย ใจดี

“กรณ์หรือ...” ผมเอ่ยเรียกชื่อเจ้าเด็กที่ผมทิ้งปล่อยให้นอนอยู่นอกห้อง

“นายพราน ผมขอเข้าไปได้มั้ย” เสียงสั่นของคนตัวเล็กดังอยู่หน้าประตู ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นแต่หวังว่าคงไม่ใช่ถูกผีหลอกหัวโกร๋นแล้วมาขอนอนด้วยหรอกนะ

“อะไร ไหนว่าไม่กลัวผีไง” ผมลุกขึ้นจากเตียงเปิดประตูห้องเห็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ