บทที่ 38 ไร้เดียงสา

ทั้งคำพูดและแววตาของคุณวายุทำเอาใบหน้าของฉันร้อนผ่าวขึ้นมา ฉันกำผ้าห่มแน่นอย่างทำอะไรไม่ถูกเมื่อเขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เรื่อยๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นของกันและกัน

"ว่ายังไง ฉันถามเธออยู่นะ"

"วะ...หวานไม่รู้ค่ะ"

"งั้นฉันก็คงต้องผิดหวังล่ะสิ อุตส่าห์ทำขนาดนี้แต่ผู้หญิงคนนั้นก็ยังไม่สนใจ"

"คุณวาย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ