บทที่ 45 หวาดกลัว

"ทำอย่างนี้เพราะอะไรคะ" คนใต้ร่างถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มสั่นเครือ

"หรือกลัวจะเสียนางบำเรอที่จัดการง่ายและหัวอ่อนแบบหวานไป ก็เลยกลับมาให้ความหวังกันอีกครั้ง"

"อย่าร้องไห้..." เทวาเอื้อมมือไปเช็ดน้ำตาสีใสของคนตรงหน้าอย่างแผ่วเบา

"ฉันชอบเธอจริงๆ น้ำหวาน ทุกอย่างเป็นความจริงทั้งหมด ความรู้สึกมันเริ่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ