บทที่ 47 ปกป้อง

"หวานเดินเองได้ค่ะ" น้ำหวานบอกคนด้านข้างเสียงดุที่เขาเอาแต่พยายามจะเดินจับมือเธออยู่อย่างนั้น แต่วายุก็ทำเป็นหูทวนลมจนน้ำหวานต้องถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ให้กับความหน้ามึนของเขา

"มากันแล้วเหรอ" เสียงของเทวาดังขึ้นเมื่อเห็นทั้งคู่เดินลงมา แต่น้ำหวานกลับหยุดชะงักฝีเท้าไปเสียดื้อๆ เมื่อเห็นว่าคนที่มาร่วมโ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ