บทที่ 134 สั่นสะท้าน

“ซะ...ซือฝุ?”

อาจูจ้องดวงตาสีดำเปล่งประกายสีทองวาบวับตรงหน้าแล้วแข็งเกร็งไปทั้งร่าง มุมปากกระตุกไม่หยุด

นี่มัน...งูยักษ์ตัวนั้น!

เจ้ามาบ้าอะไรที่นี่อีกล่ะเนี่ย! นี่ยังไม่หมดเวรหมดกรรมต่อกันอีกหรือไง!

“ด่าข้าในใจอยู่รึ?”

ทีแรกยังไม่ได้ด่า แต่ตอนนี้จะด่าแล้ว!

ไอ้งูขี้ตื๊อ!

“เฮ้อ!” แน่นอนว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ