บทที่ 153 คล้อยตาม

อาจูรู้สึกว่าคำพูดนี้ฟังดูทะแม่งๆ หน่อยๆ แต่ไม่รู้ว่ามีอะไรไม่ถูกต้องตรงไหน

กำลังจะออกปากไล่อีกหน เจ้างูยักษ์ก็ส่งประโยคใหม่เข้ามาในหัวเธอ ดวงตาเปล่งประกายวิบวับ “เสี่ยวฮวา...ในเมื่อเจ้าไม่อยากไปจากหุบเขาแห่งนี้ ก็อย่าได้ยอมจากไปเชียวนะ!”

เฮอะ...ข้าไม่อยากไปแล้วอย่างไร? เขาฝีมือสูงส่งออกปานนั้...