บทที่ 155 สตรอบอแหล

รุ่งเช้า เสี่ยวจวี๋ฮวารีบสวมผ้าปิดหน้า ยกน้ำสะอาดกับข้าวของเครื่องใช้ในยามเช้าไปบริการซือฝุตั้งแต่เช้าตรู่ ส่งของแล้วก็ยังคอยยืนอยู่ใกล้ๆ ไม่ว่าท่านจ้าวหุบเขาจะขยับมือหยิบจับอะไรก็หยิบส่งให้อย่างรู้ใจ ดวงตาหงส์คู่งามจดจ้องใบหน้าหล่อเหลาด้วยสายตาจดจ่อรอคอยเสียจนเจ้าของเรือนที่ปกติแล้วจะหน้าตายไร้...