บทที่ 161 ภาระ

เยว่เทียนฟงจับสังเกตสีหน้าท่าทีสหายคู่ค้าอยู่ครู่หนึ่ง เมื่อไม่เห็นความผิดปกติใด ก็ละวางเรื่องท่าทีชวนสะกิดใจเล็กๆ น้อยๆ นั่น รินน้ำชาเย็นชืดเติมให้ตนเอง ปากก็พึมพำคล้ายจะบ่นกับตนเองเสียงเบา

“ในเมื่อจ้าวหุบเขาอย่างท่านไม่คิดยื่นมือเข้าแทรกแซงหรือหยุดยั้ง ตัวข้าเองก็ไม่คิดสอดมือเข้าหยุดยั้ง เห็น...