บทที่ 214 มีเด็ก!

คณะเดินทางมาถึงโรงเตี๊ยมร้างกลางป่าก่อนที่พายุฝนจะโหมกระหน่ำลงมาพอดิบพอดี วัดจากกระแสลมด้านนอกแล้ว นับว่าทุกๆ คน ณ ที่นี่โชคดีเป็นอย่างมาก ที่โรงเตี๊ยมที่ว่านี้แม้จะได้ชื่อว่าร้างก็ยังไม่ได้ผุพังสักเท่าไหร่ กระทั่งพายุพัดกิ่งไม้ใหญ่หักกระแทกหลังคา ก็ยังไม่ทำให้ตัวอาคารสั่นไหวสักนิด

เนื่องจากพี่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ