บทที่ 241 สาวงามหอชุนเซียง

“...ยังคงจดจำนางจิ้งจอกตัวนี้ได้หรือไม่

ยังจดจำความหลังของเราได้หรือไม่

ข้าคือจิ้งจอกตัวนั้น...

จิ้งจอกที่พิษรักกัดกินจิตใจนับพันปี...”

ยามนี้เหม่ยจูจ้องมองตรงไปยังหลี่ผิงอ๋อง นัยน์ตาที่โผล่พ้นผ้าปิดหน้าเหม่อลอย มีน้ำตาคลอเคล้า ผู้คนในลานล้วนรู้สึกราวกับว่ามีนางจิ้งจอกที่หลงติดในห้วงรักร่อนล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ