บทที่ 414 ตอนจบ 1

เหนือยอดเขาสูงชะลูด ข้างซากศาลาเก่าแก่ผุพังมีต้นไม้สูงใหญ่หยั่งรากลึก ร่างงามสง่าในอาภรณ์มันปลาบดำสนิทนั่งหลังตรงอยู่ใต้ต้นไม้สูงใหญ่ต้นนั้น ทอดสายตามองลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่าง

สุดท้ายแล้วสิ่งที่กุมชัยชนะเหนือสรรพสิ่งก็คือวันเวลา...

กาลเวลาที่ผันผ่านกร่อนให้เทือกเขากว้างไกลกลายเป็นหมู่บ้านและท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ