บทที่ 47 คิดไปไกล

“จวี๋ฮวาเพียงแต่เป็นห่วงเท่านั้น”

“ถ้าจะห่วงเรื่องแผลกับพิษในร่าง เจ้าห่วงตัวเองให้มากจะดีกว่า จ้าวหุบเขาน่าตายผู้นั้นเป็นผู้รู้ขีดจำกัดตนเองดี”

อาจูปั้นหน้ายิ้มน้อยๆ แต่ก่นด่าในใจ

ท่านน่ะสิ น่าตาย! ท่านจ้าวหุบเขาของข้ายังไม่ได้ใส่ยาเลยด้วยซ้ำ!

“รีบเตรียมน้ำชาแล้วตามข้ามา ท่านจ้าวหุบเขาของเจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ