บทที่ 49 ประหารทั้งที่ไร้ความผิด

“ทำเหมือนผู้อื่นเป็นแมลงรำคาญเช่นนี้ ช่างเย็นชาเสียจริง” แม้สหายคู่ค้าจะนิ่งเงียบเย็นชาถึงเพียงนั้น นึกถึงดวงตางดงามที่โผล่พ้นผ้าปิดหน้าของดรุณีน้อยในประเด็นสนทนาแล้ว เยว่เทียนฟงก็ขยับริมฝีปากถามขึ้นมา “แม่นางน้อยผู้นี้เป็นใครมาจากไหนกัน เหตุใดเหยี่ยวราตรีของข้าจึงไม่เคยระแคะระคายว่าจ้าวหุบเขาอย...