บทที่ 18 ให้เธอยอมรับผิดไว้กับตัวเอง

“คุณแม่โทร. หานังไอรีนติดหรือยังคะ นี่มันนานมากแล้วนะ ทำไมยังไม่ติดอีก หรือนังไอรีนมันคิดอยากจะลองดีกับคุณแม่คะ” เปรมมิกาถูกมารดาปลุกขึ้นมาด้วยสภาพที่ไม่สู้ดีนัก ตามร่างกายมีแต่ร่องรอยเขียวจ้ำแดงช้ำ

พอรู้จากปากมารดาว่าเปรมาโพสต์อะไรลงไปในอินเทอร์เน็ตก็แทบจะลืมความเจ็บปวดที่ได้รับทั้งหมด คว้ามือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ