บทที่ 9 นางร้ายฝึกรัก EP9

“ครับ ถ้าอย่างนั้นผมคงต้องขอตัวก่อน” ภูวดลเตรียมจะวางสาย

“เดี๋ยวครับคุณภูวดล ไม่ทราบว่าคุณจะเดินทางกลับแม่ฮ่องสอนภายในวันนี้เลยหรือเปล่าครับ” ประกิตรีบเอ่ยรั้งไว้ก่อน

“ยังครับ ผมตั้งใจจะอยู่สะสางงานที่กรุงเทพฯ ต่ออีกสักหนึ่งอาทิตย์ พอดีว่าโรงแรมสาขาทางนี้มีปัญหาเรื่องระบบภายในนิดหน่อยครับ” ภูวดลตอบไปตามความเป็นจริง เขาต้องอยู่เคลียร์งานที่นี่ให้เสร็จสิ้นก่อนที่จะบินลงใต้ไปจังหวัดภูเก็ตเพื่อตรวจดูความเรียบร้อยของโรงแรมอีกแห่งในเครือ

“ดีเลยครับ ถ้าอย่างนั้นตลอดทั้งอาทิตย์นี้ผมจะมอบหมายให้แก้วรุ้งรับหน้าที่ดูแลและรับรองคุณภูวดลอย่างเต็มที่ ถือเสียว่าเป็นการไถ่โทษสำหรับเรื่องราวในวันนี้ก็แล้วกันนะครับ” ประกิตรีบเสนอโอกาสทองให้ชายหนุ่มทันที

“จะไม่เป็นการรบกวนเวลาส่วนตัวของคุณแก้วรุ้งเกินไปหรือครับ” ภูวดลแสร้งถามด้วยความเกรงใจ ทั้งที่ภายในใจกำลังลิงโลดและนึกสนุกกับแผนการที่จะได้เอาคืนแม่ตัวแสบ

“ไม่รบกวนเลยครับ ผมต่างหากที่ต้องเป็นฝ่ายรู้สึกผิดและละอายใจที่แก้วรุ้งแสดงกิริยาเช่นนั้นกับคุณ โชคดีเหลือเกินที่คุณภูวดลเป็นคนมีเหตุผลและไม่ติดใจเอาเรื่องจนถึงขั้นยกเลิกสัญญาการร่วมลงทุน” ประกิตโล่งใจที่ทุกอย่างคลี่คลายไปในทิศทางที่ดี

“ถ้าคุณประกิตยืนยันเช่นนั้นผมก็ยินดีครับ แล้วคุณจะให้คุณแก้วรุ้งมาดูแลรับรองผมในรูปแบบไหนหรือครับ” ภูวดลหยั่งเชิงถาม

“เอาเป็นว่าในทุกมื้ออาหารค่ำตลอดทั้งสัปดาห์นี้ ผมจะให้แก้วรุ้งเป็นคนพาคุณภูวดลไปรับประทานอาหารร้านที่อร่อยที่สุดเพื่อเป็นการชดเชยก็แล้วกันนะครับ” ประกิตจัดแจงกำหนดการให้เสร็จสรรพ

“แล้วคุณแก้วรุ้งเธอจะยอมทำตามหรือครับ ผมค่อนข้างแน่ใจว่าเธอคงจะไม่ค่อยชอบหน้าผมสักเท่าไหร่” ภูวดลแย้งขึ้นเมื่อนึกถึงใบหน้าบูดบึ้งของหญิงสาว

“เรื่องนั้นคุณภูวดลไม่ต้องกังวลใจไปครับ ผมมีวิธีจัดการกับลูกสาวของผมเอง เอาเป็นว่าผมจะไม่รบกวนเวลาพักผ่อนของคุณแล้วนะครับ สวัสดีครับ” ประกิตกล่าวทิ้งท้ายก่อนจะตัดสายไป

ประธานบริหารวัยกลางคนลอบยิ้มออกมาอีกครั้งอย่างพึงพอใจกับแผนการที่กำลังดำเนินไปอย่างราบรื่น ผู้ชายที่สมบูรณ์แบบและมีความรับผิดชอบสูงอย่างภูวดลไม่ได้หาพบได้ง่ายๆ ตามท้องถนน หากเขาสามารถคว้าผู้ชายคนนี้มาเป็นลูกเขยเพื่อฝากฝังให้ดูแลแก้วรุ้งได้ เขาก็คงจะนอนตายตาหลับและหมดห่วงเรื่องอนาคตของบุตรสาวเพียงคนเดียว

ทางด้านภูวดลหลังจากกดวางสายจากบิดาของหญิงสาว ชายหนุ่มก็นั่งเอนหลังพิงเบาะรถแท็กซี่ด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์ การตกลงในครั้งนี้เท่ากับว่าเขาได้รับเอกสิทธิ์โดยชอบธรรมในการจัดการและดัดนิสัยแม่สาวนักเรียนนอกจอมพยศ เขาจะทำให้แผลงฤทธิ์ไม่ออกและต้องจดจำไปตลอดชีวิตว่าการกล้ามากระตุกหนวดเสืออย่างเขามันจะต้องพบเจอกับบทเรียนที่แสนสาหัสเพียงใด

ในขณะเดียวกัน รถมินิคูเปอร์สีแดงสดก็กำลังแล่นฝ่าเปลวแดดที่ร้อนระอุในช่วงบ่ายคล้อย แก้วรุ้งขับรถกลับบ้านด้วยใบหน้าที่ซีดเซียวและอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด หญิงสาวรู้สึกมวนท้องและพะอืดพะอมจนอยากจะอาเจียนเอาของเหลวที่เหลืออยู่ออกมาให้หมด ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคยเคลือบด้วยลิปสติกสีแดงเพลิงบัดนี้ถูกเช็ดออกจนเหลือเพียงสีชมพูระเรื่อตามธรรมชาติซึ่งดูซีดลงกว่าปกติมาก

เครื่องปรับอากาศภายในรถถูกปรับให้เย็นฉ่ำเพื่อช่วยบรรเทาอาการวิงเวียน เครื่องเสียงถูกหรี่ลงจนเหลือเพียงเสียงดนตรีบรรเลงคลอเบาๆ มือบางข้างขวากำพวงมาลัยรถเอาไว้หลวมๆ ในขณะที่มือข้างซ้ายก็คอยยกหลอดยาดมขึ้นมาสูดเข้าปอดลึกๆ เพื่อเรียกความสดชื่นและพยุงสติของตนเองไม่ให้วูบหลับไปเสียก่อน

คอยดูนะตาแก่จอมเจ้าเล่ห์ ฉันจะหาทางเอาคืนคุณให้สาสมเลยคอยดู แก้วรุ้งขบกรามแน่นพลางคาดโทษชายหนุ่มไว้ในใจ หญิงสาวปักใจเชื่อไปแล้วว่าอาการป่วยไข้ที่เธอกำลังเผชิญอยู่นี้เป็นผลงานการกลั่นแกล้งของภูวดลแต่เพียงผู้เดียว และคนอย่างแก้วรุ้งก็ไม่เคยมีคำว่ายอมแพ้อยู่ในพจนานุกรมส่วนตัว หากเธอไม่ได้ชำระแค้นครั้งนี้เธอก็คงจะนอนไม่หลับไปอีกนาน

มือบางควานหาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าสะพายที่วางอยู่เบาะข้างๆ ก่อนจะกดหมายเลขโทรออกหาบิดาทันที

“ว่าอย่างไรแม่ตัวแสบ” ประกิตเอ่ยทักทายทันทีที่เห็นชื่อบุตรสาวโชว์บนหน้าจอ

“คุณพ่อคะ ช่วงบ่ายนี้รุ้งคงไม่เข้าไปที่โรงแรมแล้วนะคะ รุ้งรู้สึกปวดหัวและเพลียมากๆ สงสัยจะยังปรับตัวกับสภาพอากาศและเวลาที่เมืองไทยไม่ได้ รุ้งขอกลับไปพักผ่อนที่บ้านเลยนะคะ” น้ำเสียงหวานที่แหบพร่าเอ่ยบอกบิดาอย่างรวดเร็วตั้งใจจะกดวางสายเพื่อตัดบทสนทนา ทว่าเสียงทรงอำนาจก็เอ่ยรั้งเอาไว้เสียก่อน

“เดี๋ยวสิลูก พ่อมีเรื่องสำคัญจะต้องคุยกับลูกให้รู้เรื่อง”

“เอาไว้คุยกันที่บ้านก็แล้วกันนะคะคุณพ่อ รุ้งขับรถอยู่แค่นี้นะคะ” หญิงสาวไม่สนใจคำทัดทานใดๆ เธอจัดการตัดสายทิ้งทันทีและโยนโทรศัพท์กลับลงไปในกระเป๋าอย่างไม่ไยดี

ร่างเล็กพยายามแข็งใจขับรถฝ่าการจราจรที่ติดขัดและแสงแดดที่สาดส่องจนแสบตา ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงเต็มกว่าที่รถมินิคูเปอร์จะแล่นผ่านประตูรั้วเหล็กดัดเข้าสู่บริเวณคฤหาสน์หลังงาม ทันทีที่รถจอดสนิทหน้ามุขของตัวบ้าน ประตูฝั่งคนขับก็ถูกผลักออก ร่างบอบบางในชุดเดรสสีแดงก้าวลงมาจากรถด้วยสภาพที่โอนเอนแทบจะล้มพับลงไปกองกับพื้น