บทที่ 21 รอยแผลเป็น 1

“เจ้าเหม่อลอยไปไหนกัน” หลี่ซ่งหมินเอ่ยขึ้นเมื่อรับรู้ได้ว่าฝ่ามือน้อยๆของนางที่กำลังนวดคลึงแผ่นหลังเขาอยู่คล้ายกับชะงักงันไป

“อืม...หืม! ข้าเปล่า”

“ยังจะเถียง” 

“เปล่าน่า...” หญิงสาวเอ่ยเสียงเบาพลางตั้งใจบีบนวดอย่างต่อเนื่อง

ชายหนุ่มถึงกับแอบยกยิ้มตรงมุมปาก คล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ เขาจึงแอบเอื้อมม...