บทที่ 31 หวงแหน

หงเหม่ยหลงนั่งพิงต้นไม้ต้นเดียวกับหลี่ซ่งหมิน 

ชายหนุ่มหญิงสาวเพียงนั่งพิงต้นไม้ต้นเดียวกัน ไหล่ชนกันอยู่อย่างนั้น

บรรยากาศรอบกายพลันเงียบลง เหลือเพียงเสียงของสายลมอ่อนแผ่วเคลื่อนผ่าน แสงแดดรำไรสีนวลอ่อนลอดผ่านใต้ต้นไม้ใหญ่สีเขียวเข้ม

“ท่านมีอะไร” เสียงของหงเหม่ยหลงถามขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ