บทที่ 58 พระองค์เจ้าฟรีเดล

อาร์เนลเคยถูกสโกดาพาไปที่ค่ายทหารบ่อยครั้ง จึงรู้สึกคุ้นเคยกับพวกทหารเหล่านี้ เธอยิ้มเบา ๆ แต่ดวงตากลับเอ่อล้นด้วยน้ำตา "ลุงเมทอดี้"

เมทอดี้ได้ยินเสียงของเธอ มือก็สั่นโดยไม่รู้ตัว เขามองอาร์เนลขึ้นลง พยักหน้าไม่หยุด "ดี ดีจัง เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ เมื่อก่อนโตขนาดนี้แล้ว สโกดาถ้าเขายังอยู่ คงจะวิ่งออกมา....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ