บทที่ 26 อีกแล้ว NC ๑๐๐%

มือช้อนร่างปวกเปียกกลับขึ้นวางบนโซฟานุ่ม โต๊ะมันเล็กไป ขึ้นไปสองคนคงได้หักเป็นสองท่อน เดี๋ยวได้เจ็บตัวอารมณ์ค้างอีก ไหนๆ ก็มาถึงขั้นนี้แล้วจะให้หยุด บอกเลยว่าไม่มีทาง!

จะพูดจะจาอะไรให้ดูหน้ากูด้วย ดูหน้าบนแล้วเลื่อนดูหน้าล่างบ้าง ฉ่ำมาก เยิ้มไปทั้งหัวขนาดนี้ให้หยุดยังไงก่อน?

ปรนเปรอให้จนแตกคาปากขน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ