บทที่ 4 แกล้งกัดปาก ๑๐๐%

ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย มันเจ็บนะ!" เสียงแหลมแว้ดใส่คนนิสัยไม่ดี หงุดหงิดและโมโหจนหน้าขาวๆ แดงก่ำ ปากที่ถูกกลบด้วยลิปสติกสีแดง ยังแดงสู้ไม่ได้กับใบหน้าที่แสดงโทสะอยากกินหัวเด็กตัวสูง

"ก็ดีดให้เจ็บ ไม่งั้นจะดีดทำไม"

เวย์ตอบกลับหน้านิ่ง จ้องใบหน้าสะสวยแดงก่ำด้วยสายตาที่ไม่สะท้านเลยสักนิด หลุบตามองเรียวแขนที่มีรอยแดงจากการถูกดีดเมื่อครู่ด้วยหน้าตายด้าน

มือเรียวยกลูบผิวนุ่ม หน้าง้ำจ้องเวย์อย่างไม่พอใจ

เขามันเด็กนิสัยเสีย อย่าบอกว่าพ่อแม่ไม่สั่งสอนเลย เพราะนิสัยแบบนี้ใครก็เอาไม่อยู่ สอนไม่ได้แล้ว ไม่ได้อยู่ที่พ่อแม่ มันอยู่ที่ตัวเด็กนี่ล้วนๆ เลย!

นาบีกำมือแน่น อยากงาบหัวโตๆ กับหน้าหล่อๆ แต่นิสัยหมาไม่รับประทานของเด็กเวย์นี่ แต่ขนาดความสูงของเธอกับเขามันต่างกันมาก นี่จ้องหน้าจะเอาเรื่องเขายังต้องแหงนหน้าขึ้นเมื่อยคอไปหมด

แล้ววันนี้ไม่ได้ใส่ส้นสูงด้วย เธออยู่ในชุดเสื้อปาดไหล่แขนยาวผ้าระบายแบบครอปสีขาวกับกางเกงยีนสีอ่อน รวบผมดัดลอนเป็นหางม้าต่ำ

พอมายืนสู้หน้ากันแบบนี้แล้วเราดูต่างระดับกันมากเลย เวย์แทบยืนปิดร่างเล็กๆ ของนาบีไว้จนมิด ถ้าต้องพุ่งชนกันจริง เธอนั่นแหละจะตายก่อน

"เรียนอินเตอร์เขาไม่สอนเหรอว่าในสถานศึกษาให้แต่งตัวดีๆ ผ่านหน้าโรงเรียนเข้ามาได้ไง ถามจริงครูปกครองข้างหน้าไม่เรียกไปดัดนิสัยหรือไง?"

นาบีอ้าปากอยากจะเถียงกลับคนปากเสียที่พ่นแต่คำพูดร้ายๆ ออกมา แต่ก็ต้องกลับมาคิดว่าตัวเองแต่งตัวไม่เหมาะสมแล้วหรือ ก้มมองตัวเอง แล้วก็ยกมือดึงคอเสื้อขึ้นจากไหล่มา

ก็ไม่เห็นจะไม่เหมาะสมขนาดนั้น คอเสื้อก็ดึงขึ้นได้ มีแหวกอกนิดหน่อย แต่ไม่ได้โป๊เปิดมาก ครอปเอวก็ไม่ได้โชว์สะดือจ๋าขนาดนั้น พอดีกับขอบกางเกงพอดี ส่วนด้านล่างไม่ต้องพูดถึงเลย กางเกงยีนยาวปิดตาตุ่มโน่นแหละ

เวย์เท้าสะเอวมองคนตัวเล็กกว่าจัดระเบียบเสื้อผ้าตัวเองให้เหมาะสมกับสถานศึกษา กวาดตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า ยื่นมือออกไปจับไหล่มนหมุนสองรอบ พยักหน้าน้อยๆ พอใจ เหมือนครูที่กำลังตรวจดูการแต่งกายของนักเรียนให้เป็นระเบียบ

"พอใจหรือยังล่ะ ทีนี้ก็เลิกกัดฉันสักที เกิดเป็นหมาหรือไง กัดอยู่ได้"

บล็อกเกอร์สาวย่นจมูกใส่อย่างไม่พอใจมากนัก แต่ก็ต้องยอมรับว่าการแต่งตัวของเธอก็อาจไม่เหมาะสมกับสถานที่จริง จึงไม่เถียงกับเด็กอายุน้อยกว่า

ปัดมือหนาออกจากไหล่ ส่งเสียงจิกกัดไม่ยอมขึ้นจมูกแต่ไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น หันกลับไปก้มหาหูฟังเจ้าปัญหาที่ทำให้เธอต้องมาติดอยู่ตรงนี้ตั้งหลายนาที แทนที่จะเข้าไปหาน้องชายแล้วลากมันกลับบ้านด้วยกัน

"หาอะไร" หนุ่มหล่อถามเสียงเนือย ก้าวไปยืนข้างพี่สาวเพื่อน กดหน้าเล็กน้อยมองพื้น พลางเหลือบมองเจ้าของกลิ่นหอมไปด้วย

"หาเหยื่อ จะจกไส้มันกิน" เสียงหวานพึมพำประชดกับตัวเอง ก็คนมันไม่อยากตอบดีๆ ไม่อยากพูดด้วยจะมาถามทำไม?

เอ้า! กวนตีนไหมล่ะ คนอุตส่าห์ถามดีๆ จะช่วยหา เหนื่อยไม่อยากหาเรื่องทะเลาะแล้วนะเนี่ยแต่ยังกวนตีนไม่หยุด

ถามหน่อย ปากแบบนี้มันน่าพูดดีด้วยไหมล่ะ? เราก็ไม่ต่างกันหรอก มาหาว่ากูปากเสีย ตัวเองปากหอมมากมั้ง

"กวนตีน" มือหนายื่นออกไปคว้าช่อผมหนาแล้วกระตุกดึงแรงๆ หนึ่งที แรงกระตุกทำนาบีเกือบหงายหลัง ดีที่คว้าเสื้อบาสของคนตัวสูงข้างๆ ไว้ได้ก่อน

สะบัดหน้ามองคนป่าเถื่อนตาขวาง บึนปากใส่อย่างโมโห แต่เขาก็ยื่นมือมาบีบปากแรงๆ เช็ดลิปสติกบนริมฝีปากอิ่มติดมือไปด้วย

ไม่พอ ยังกระชากต้นคอสวยไว้จากทางด้านหลังดึงเข้าหาตัว วงแขนแกร่งโอบรอบเอวคอดล็อกเอาไว้แน่น มองท่าทางการดีดดิ้นของนาบีเหมือนกระต่ายตัวเล็กที่กำลังอยู่ในกำมือของนายพราน

"นี่! ปล่อยนะ ทำบ้าอะไรของนายเนี่ย! ปล่อย!"

"หึหึ"

โรคจิต! เห็นความทุกข์คนอื่นเป็นความสุขของตัวเอง แล้วเสียงหัวเราะในลำคอมันโคตรเหมือนโรคจิตเลย

หน้ายิ้มแต่ตาดูสะใจมาก บังคับให้นาบีแหงนหน้าขึ้น ล็อกแขนล็อกขาล็อกตัวเอาไว้ด้วยร่างกายที่ใหญ่กว่าและแข็งแรงกว่า มองสาวเจ้าโวยวายแล้วมีความสุขฉิบหาย

อกอิ่มจมลงกับแผงอกกว้าง ร่างเล็กแทบจะสิงเข้าไปในร่างใหญ่กว่า ร่างกายเสียดสีกันพานทำอะไรต่อมิอะไรเบียดเสียดกันไปหมด เวย์คำรามเสียงต่ำในลำคอ กดสะโพกเข้าหาคนตัวเล็กเล็กน้อยเพื่อล็อกกระต่ายพยศให้อยู่หมัด

"ไอ้บ้าเวย์ปล่อยฉันนะ! ไอ้เด็กนิสัยเสีย ชอบใช้กำลังแกล้งคนอื่น อี๋!~ มีแต่เหงื่อทั้งนั้นเลย ฉันเหม็นเหงื่อนะ... อ๊ะ โอ๊ย!"

นาบีสะดุ้ง ตกใจที่อยู่ๆ เด็กตัวโตก็โน้มลงมากัดปากเธอ คำด่าถูกกลืนลงคอแทบทันที ตากลมเบิกกว้างร่างกายแข็งทื่อพร้อมกับอาการเย็นวาบไปทั้งตัว

แรงกัดหยุดเสียงหวานที่มีความแหลมปรี๊ดอย่างคนกำลังของขึ้น แต่นั่นมันยังไม่เท่าแรงดูดที่มันแรงจนทำเอานาบีน้ำตาเล็ด

มันไม่ใช่จูบ แต่เป็นการกัดแล้วดูดริมฝีปากล่างลงโทษต่างหาก ช่วงเวลาสั้นๆ ไม่ถึงนาที แต่ความรู้สึกนาบีมันยาวนานมาก

ไม่ใช่ว่าเคลิบเคลิ้มหรืออะไรหรอก เธอเจ็บต่างหาก เจ็บมากเลยเด็กบ้า!

"ปากเธอก็ไม่ได้ดีไปกว่าฉันหรอก พอๆ กัน หึ"

นาบีอึ้ง ได้กลิ่นเลือดจางๆ เจ็บปากไม่ว่าแต่มันเจ็บใจมากกว่า กระโดดกัดหูมันให้ขาดเลยดีไหม เด็กอะไรนิสัยเสียมาก แล้วทำไมเธอต้องมาเจอกับคนแบบนี้ด้วย เวรกรรมอะไรกัน!