บทที่ 46 ผู้ชายเห็นแก่ตัว ๕๐%

ครืด~

แรงสั่นของโทรศัพท์บนโต๊ะดึงความสนใจของบล็อกเกอร์สาวที่ยังนอนแผ่หมดแรงอยู่บนโซฟาให้เหลือบตามอง กะพริบตาปรับโฟกัสสายตาให้ชัดมากขึ้น เพ่งมองข้อความบนจอสี่เหลี่ยมโดยไม่ได้ยื่นมือไปหยิบมันมาแต่อย่างใด

ก็ไม่ได้อยากสอดรู้เรื่องของเด็กเวย์มากนักหรอก หากว่ามันไม่มาอยู่ตรงหน้าเธอเอง เบือนหน้ากลับ หลับ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ