บทที่ 67 หลับไปสามปี ๑๐๐%

นาบีทิ้งศีรษะกลับหลังจากดื่มน้ำจากหลอดจนพอใจแล้ว กลอกตามองเพื่อนรักที่พร้อมจะก่อสงครามน้ำลายด้วยความระอา เบือนหน้าหนีมองออกไปข้างนอกที่เป็นตึกผู้ป่วยสูงเรียงติดกันสามตึกพลางย้อนนึกไปถึงสิ่งที่จูเน่ถามไปด้วย

ไม่เคยรู้ว่าตัวเองแพ้อะไรมาก่อน เพราะตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยแพ้อะไรเลย แล้วสารอะไรที่เธอแพ้กัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ