บทที่ 17 จางอี้

จางอี้

ชายป่าแห่งหนึ่ง จางอี้เร่งมือขุดดินเพื่อฝังร่างไร้วิญญาณของผู้ที่อยู่ในม้วนเสื่อทอ

“ลึกพอรึยังนายหญิง?”

“พอแล้วๆ!”

ทั้งสองช่วยกันยกร่างหลิวข่ายลงไปในหลุม กว่าจะใช้เวลากลบเกลื่อนร่องรอยเสร็จสิ้นก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงคืนพอดี

“เจ้าเข้ามาข้างในเถอะ เช้าค่อยกลับเข้าเมือง”

เซียวเหมยเห็นจาง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ