บทที่ 7 ซูเฟย

ซูเฟย

ซูเฟยยามนี้ถูกผู้บุตรจับโก้งโค้งอยู่ที่ขอบเตียง เขายกขาข้างหนึ่งเหยียบขอบเตียง มือก็จับเอวนางไว้แน่น

“พับ พับ พับ” ท่านแม่ท่านไฉนไม่ครางออกมา

เขากระแทกนางแรงปานนั้นนางกลับไม่ยอมครางออกมาซักครั้ง นี่จะโทษว่านางไม่มีอารมร่วมไม่ได้ ความจริงนางเสียวมาก แต่ที่นางไม่ครางเพราะเกิดจากความเคยชิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ