บทที่ 1 ตอนที่ 1NC18+++ นายหัวสิงหาแห่งเกาะมุก
ตั่บบบ!!! ตั่บบบ!!! ตั่บบบ!!
ท่ามกลางเสียงคลื่นลมของท้องทะเลและพายุฝนที่กำลังพัดกระหน่ำตกลงมาอย่างหนัก! ร่างใหญ่กำยำสมชายชาตรีก็กำลังเร่งสะบัดสะโพกสอบตอกกระแทกกระทันแก่นกายลำเขื่องของตัวเอง เข้าหาร่องรักฉ่ำน้ำของหญิงสาวบนเตียงอย่างดุดันเฉกเช่นเดียวกัน! ใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกปกคลุมไปด้วยหนวดเครารุงรัง!..บัดนี้กำลังเคร่งเครียดจัด! เมื่อความเสียวซ่านที่ไม่ได้รับการปลดปล่อยมานานนับหนึ่งอาทิตย์!..กำลังแล่นลงไปกระจุกตัวอยู่บริเวณส่วนปลายของท่อนลำใหญ่
ตั่บบบ!!! ตั่บบบ!!! ตั่บบบ!!!
เอี้ยดด!!! เอี้ยดด!! เอี้ยดด!!
เสียงจังหวะรักสุดเร้าร้อนและดุเดือด!..ดังขึ้นสอดประสานรับกับเสียงโยกคลอนของเตียงไม้สักทอง ที่บัดนี้ได้กลายเป็นสนามรักชั่วคราวของร่างใหญ่กำยำเจ้าของเกาะมุกแห่งนี้ มือสากระคายเลื่อนขึ้นไปเสยผมดกสั้นของตัวเองขึ้นอย่างลวกๆ ในขณะที่เบื้องล่างยังคงทำหน้าที่สาดส่งความแข็งกร้าว ที่ถูกห่อหุ้มด้วยถุงยางอนามัยอย่างดี!..เข้าออกร่องรักของหญิงสาวบนเตียงรัวเร็วไม่ต่างจากเครื่องจักรกลไร้ชีวิต!
“อะ!..อะ..!…นายหัวขาาา!..บัว..ไม่ไหวแล้วค่ะ!”เสียงครวญครางของเครื่องรองรับอารมณ์ดุดันของร่างใหญ่ละล่ำละลักพูดแทบไม่เป็นภาษา เพราะเธอถูกเรียกตัวมาเพื่อปรนเปรอให้กับเจ้าของเกาะนับตั้งแต่หัวค่ำ..ตลอดจนถึงตอนนี้ความกำหนัดของชายร่างใหญ่ก็ยังไม่มีทีท่าว่าเบาบางลงเลยสักนิด ร่างกายของเธอแทบจะแหลกสลายกายเป็นผุยผงอยู่รอมร่อ แรงกระแทกกระทันที่รุนแรงและป่าเถื่อนไม่ต่างจากคลื่นขนาดใหญ่พัดถล่มเข้าหาชายฝั่งซ้ำๆ มันทำให้หญิงสาวจุกลิ้นปี่แทบจะสลบไสลคาเตียง!
“บ้าฉิป!”เสียงทุ้มแหบพล่าสบถขึ้นท่ามกลางเสียงฟ้าร้องที่คำรามลั่นผืนฟ้า บ่งบอกถึงความหงุดหงิดงุ่นง่านในระดับหนึ่งได้เป็นอย่างดี นั้นเพราะความเสียวซ่านทั้งหมดทั้งมวลของตัวเขา..กำลังเลือนหายไปในช่วงจังหวะรักครั้งสุดท้าย! ก่อนที่เขาจะได้ปลดปล่อยพันธนาการแห่งความทรมานร่วมอาทิตย์ออกไปจากร่างกายสักที!!..
บ้วบบบ!!! พรึบ!!!
แต่แล้วทุกอย่างก็พังทลายลงไปอย่างน่าเจ็บใจ! เมื่อสิ่งที่เขาทำมาร่วมสามชั่วโมงไร้กลับประโยชน์สำหรับเขา! ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากอย่างเป็นจังหวะ ก่อนเจ้าของร่างกำยำจะตัดสินใจถอดถอนตัวตนอันแข็งกร้าวออกจากโพรงรักของหญิงสาวอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย โดยไม่คิดจะสนใจว่าเครื่องบำเรอกรามอารมณ์ที่อยู่บนเตียง จะมีความรู้สึกยังไง…ที่จู่ๆเขาก็ตัดสินใจหยุดทุกอย่างลงเพียงเท่านี้!
“อึกก!!..นะ..นายหัวจ๊ะ..” บัวงามที่ยังคงนอนคว่ำอยู่บนเตียงนุ่ม รีบฝืนสภาพร่างกายที่อิดโรยของตัวเองลุกขึ้นนั่ง..แล้วรีบหันขวับไปเอ่ยรั้งชายร่างใหญ่ที่เธอหมายปองด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สายตาที่มองตามแผ่นหลังกว้างเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์ นั้นเพราะชายหนุ่มเป็นคนที่เธออยากจะครอบครองหัวใจทั้งดวง ฉะนั้นแล้วทุกครั้งที่เขาเรียกหาตัวเธอ..เธอจึงพยายามใช้มารยาและลีลาบนเตียงเพื่อมัดใจเขา..ให้หลงใหลเธอแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น!
“ออกไปซะ!…เดี๋ยวลูกน้องฉันจะไปส่งเธอกลับ..” คำพูดที่ไม่สนใจใยดีเอ่ยขึ้นเพียงสั้นๆ สายตาดุดันไม่แม้จะหันไปมองสาวงามแห่งเกาะมุกให้เสียเวลา มือสากระคายจัดการปลอกเปลือกถุงยางอนามัยที่ห่อหุ้มความยิ่งใหญ่ของตัวเองออก แล้วจัดการโยนทิ้งลงไปในถังขยะที่อยู่ภายในห้องอย่างแม่นยำ
พรึบบ!! ก่อนมือสากอีกข้างหนึ่ง จะเอือมไปหยิบผ้าขนหนูที่วางพาดอยู่บนพนักเก้าอี้ขึ้นมาพันท่อนล่างของตัวเองอย่างลวกๆ จากนั้นก็เอื้อมไปหยิบกล่องบุหรี่ที่วางอยู่ข้างๆกันขึ้นมา..หวังใช้มันดับอารมณ์หงุดหงิดงุ่นง่านของตัวเองในเวลานี้
“ตะ..แต่ว่านายหัวยังไม่…”หญิงงามแห่งเกาะมุกละล่ำละลักเรียกนายหัวของตัวเองด้วยน้ำเสียงสั่นไหว เพราะท่าทีที่เฉยชานั้นบ่งบอกได้เป็นอย่างดี..ว่าเขาไม่คิดสนใจที่จะทำมันให้จบเหมือนเช่นทุกครั้งที่ผ่านมาอีกต่อไปแล้ว และแม้ว่าเธอจะถูกตามตัวมาเพื่อรองรับอารมณ์ป่าเถื่อนของเขาอยู่ตลอด..แต่ก็ไม่เคยมีสักครั้งเดียวที่เขาจะหยุดกลางคันแบบนี้! บัวงามพยายามนึกย้อนหาความผิดพลาดของตัวเธอเองด้วยสีหน้าที่หวั่นวิตก เพราะเธอกลัวว่าครั้งต่อไป ‘นายหัวสิงหา’คนนี้..จะไม่ต้องการเรียกใช้เธออีก! หากเป็นเช่นนั้นขึ้นมาจริงๆ!..เธอจะต้องทำยังไงเพื่อให้ได้กลับมาใกล้ชิดเขาแบบนี้อีกครั้ง
“ฉันหมดอารมณ์แล้ว..”น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นท่ามกลางความคิดและเสียงพายุฝนที่ซัดกระหน่ำลงมาอย่างหนัก คำพูดที่ออกจากปากของเขานั้นทำหญิงงามแห่งเกาะมุกถึงกับหน้าเสียไปในทันที
ตึกๆๆๆ ปังงง!!! แต่ร่างใหญ่กลับไม่คิดที่จะสนใจความรู้สึกของร่างบางบนเตียงเลยสักนิด เขาเพียงพ่นควันบุหรี่ขึ้นเหนือใบหน้าดุดันสมชายชาตรี สายตาคมกริบเหลือบมองความแปรปรวนของสภาพอากาศข้างนอกเพียงชั่วครู่เท่านั้น ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปจากห้องรับรองอารมณ์ดิบเถื่อน..เพื่อไปสำเร็จความใคร่ด้วยแม่นางทั้งห้าของตัวเองต่อให้จบ..!
เวลาต่อมา
พายุฝนที่โหมกระหน่ำตกลงมาก่อนหน้าดูเหมือนจะเบาบางลงตามพยากรณ์อากาศประจำเกาะที่แจ้งเข้ามา ก่อนสิงหาจะขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้เต็มความสูงเกือบร้อยเก้าสิบเซนติเมตร แล้วเยื้องกรายตรงไปยังบาร์เล็กๆ..ที่ตั้งอยู่บริเวณระเบียงชั้นสองของบ้านไม้สักทองหลังนี้
กริ้กก~ ก้อนน้ำแข็งทรงสี่เหลี่ยมกระทบเข้ากับแก้ววอดก้าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบ มีเพียงเสียงของสายฝนที่พรำลงมาสร้างบรรยากาศ..ให้ร่างใหญ่ที่โหมทำงานมาอย่างหนัก นับอาทิตย์ ได้ใช้มันบำบัดร่างกายและสภาพอารมณ์หงุดหงิดของตนเอง..ที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ภายใน..!
ก๊อกกก!!! ก็อกกก!!! ก็อกกก!!!
กึกก!! แต่เพียงลิ้มลองรสชาติของวอดก้าได้เพียงอึกเดียวเท่านั้น…เสียงเคาะประตูบ้านก็ดังขึ้น สิงหาถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่ายกับชีวิตที่หาความสงบสุขไม่ได้เลย! ปลายลิ้นร้อนดุนดันเข้ากับกระพุ้งแก้มสากพร้อมกับหลุบตามองแก้วน้ำอำพันในมือด้วยสายตาราบเรียบ หมายจะตีมึนไม่สนใจผู้บุกรุกยามวิกาล แต่อารมณ์ที่หงุดหงิดเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว..!ก็ไม่สามารถทำให้เขาดื่มด่ำกับบรรยากาศดีๆแบบนี้ได้อีกต่อไป!
ปังงง!!!! แก้ววอดก้าในมือใหญ่ถูกวางกระแทกกระทันลงไปบนเคาน์เตอร์บาร์อย่างไร้ความนุ่มนวล
“แม่งเอ้ย!!..มันจะอะไรกันนักหนาวะ!.ไม่ใช่เรื่องมีประโยชน์!! กูจะซัดให้คลานกลับไปนอนแคร่ใต้ต้นมะพร้าวหน้าหาดมันทุกตัวเลย!!”พร้อมๆกับที่เสียงสบถและเสียงสาปส่งยาวเป็นหางว่าวดังขึ้น เมื่อสิงหายอมผละตัวออกจากบาร์แล้วเดินตึงตังไปกระชากบานประตูบ้านเปิดออกอย่างรุนแรง!..จนบานประตูไม้สักทองแทบจะหลุดติดมือหนา
ตึกๆๆๆ!!! ผวัะ!!!!!
“เคาะหาพระแสงอะไรของมึงวะไอ้สัส!!”เสียงเข้มด่ากราดออกไปทันทีที่บานประตูถูกเปิดออกกว้าง สายตาดุดันไม่ต่างจากพายุฝนกระหน่ำก่อนหน้านี้! ทำเอาสองคนสนิทถึงกับตกใจรีบโผตัวเข้ากอดกันกลม!
“0.0นะ..นายหัวสิง..”อาทิตย์หรือมือขวาของนายหัวสิงหาแห่งเกาะมุกถึงกับขวัญกระเจิง เจ้าตัวฝืนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก่อนจะตะกุกตะกักเอ่ยเรียกร่างสูงตรงหน้าออกไปอย่างกล้าๆกลัวๆ
“มีเชี่ยอะไรอีก!!..กูต้องการพักผ่อนพวกมึงหูดับกันรึไงวะ!..ถึงได้บากหน้ามากวนส้นตีนกูในเวลานี้!!”อารมณ์หงุดหงิดที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ภายในอกทำสิงหาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ จัดการสวดส่งลูกน้องตัวดีทั้งสองออกไปอย่างไม่ไว้หน้าใครทั้งนั้น เพราะหลังจากที่เสร็จสิ้นการเก็บไข่มุกของรอบนี้ เขาก็ประกาศกร้าวกับทุกคนว่าต้องการที่จะพักผ่อน!..แล้วเหตุไฉนไอ้สองตัวนี้ถึงได้มารบกวนเขาในยามวิกาลแบบนี้อยู่อีก!
“ตะ..แต่ว่า..”ชาญวิทย์ก็มีอาการติดอ่างไม่ต่างจากคู่หูคู่ฮา เพราะหากเมื่อไหร่ก็ตามที่นายหัวสิงหาองค์ลงก็ไม่มีใครเข้าหน้าติด! และดูเหมือนคืนนี้นายหัวสิงหาของพวกเขาจะอารมณ์เสียไม่ใช่น้อยเลย หรือเพราะสาวงามแห่งเกาะมุกจะปรนนิบัติพัดวีไม่ได้ดั่งใจรึเปล่านะ
“อ้ำอึ้งแม่งอะไรอีก!..อยากถูกหักเงินเดือนรึไงวะ?”เมื่อคนสนิททั้งสองยังไม่ยอมปริปากพูดธุระของตัวเองมาสักที สิงหาก็ยกมือขึ้นกอดคอแผ่รังสีอำมหิตพร้อมกับขู่ทั้งสองออกไปในทันที
“นายอย่าพึ่งโมโหคร้าบบ~~”ชาญวิทย์ที่ได้ยินคำพูดของนายหัวถึงกับขนลุกซู่ไปทั้งตัว ก่อนจะรีบเอ่ยบอกให้นายหัวสิงหาใจเย็นลงก่อน เพราะสิ่งที่เขากลัวมากที่สุดก็คือการโดนหักเงินเดือน!
“ใช่คร้าบบ!! โดนหักเงินเดือนอิดาวรุ่งเมียผมคงได้ไล่ออกจากบ้านแน่ๆ”ก่อนจะตามมาด้วยเจ้าบ่าวหมาดๆอย่างอาทิตย์ ที่รีบเอ่ยขอความเห็นใจจากนายหัวของตัวเอง เพราะยังไม่อยากถูกเมียหมาดๆไล่ออกจากบ้านให้เป็นขี้ปากของคนทั่วทั้งเกาะมุก
“….”สิงหากรอกตามองบนอย่างเอือมระอากับนิสัยอ้อนตีนของพวกลูกน้อง ก่อนจะกระแทกลมหายใจเข้าออกอย่างหงุดหงิด..แล้วตัดสินใจถามพวกมันออกไปอีกครั้ง
“แล้วมีเชี่ยอะไรกัน!..ถึงได้มาหากูดึกๆดื่นๆแบบนี้”
อึกก!!
“คือว่าพวกผม..บังเอิญไปเจอคนถูกพัดขึ้นมาเกยตื้นอยู่บนหาดมุกนารีของเราครับนายหัวสิงหา!!”
“..!”
