บทที่ 2 ตอนที่ 2 หญิงสาวผู้มากับพายุฝน
ตึกๆๆๆ
หลังจากที่คนสนิททั้งสองรายงานถึงบุคคลปริศนา ที่ถูกพัดขึ้นมาติดที่เกาะมุกของเขาหลังจากที่พายุฝนได้ผ่านพ้นไปแล้ว นายหัวสิงหาแห่งเกาะมุกอย่างเขา..ก็ไม่รอช้าที่จะรีบคว้ารถซาเล้งคันเก่า ขี้ตามตูดมอเตอร์ไซค์เศษเหล็กประจำตำแหน่งของอาทิตย์และชาญวิทย์ไปในทันที ซึ่งในระหว่างทางที่ขับไปยังหาดดังกล่าวนั้น สายฝนจากฟากฟ้าก็ยังคงโปรยปรายลงมาไม่ขาดเม็ด ไฟดวงเล็กๆที่ติดตามไหล่ทางพอให้มองเห็นถึงความเสียหายของพายุฝนที่พัดถล่มเกาะ ทำเอาต้นไม้น้อยใหม่บนเกาะหักโค่นเสียหายไม่น้อย แต่เพราะมันเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้..เขาจึงต้องทำใจยอมกับ และหาทางป้องกันเพื่อไม่ให้สร้างความอันตรายต่อสิ่งมีชีวิต..และฟาร์มไข่มุกของเขาก็เพียงพอแล้ว
กึกก!!
“อยู่ตรงไหน?”ทันทีที่เดินทางมาถึงหาดนารี..ที่เป็นหนึ่งในสี่หาดบนเกาะมุกอันแสนอุดมสมบูรณ์แห่งนี้ สิงหาก็ดับเครื่องแล้วตวัดขายาวราวกับนายแบบ..ลงมาจากรถชาเล้งคนเก่าของตัวเอง แล้วเอ่ยถามอาทิตย์กับชาญวิทย์ถึงบุคคลปริศนาที่มาพร้อมกับพายุฝนในทันที
“อยู่อีกด้านหนึ่งของโขดหินครับนายหัว” อาทิตย์เอ่ยรายงาน..พลางชี้ไม้ชี้มือไปยังโขดหินขนาดใหญ่ ที่ตั้งอยู่บนหาดนารีแห่งนี้ให้แก่นายหัวสิงหาทราบ
“พวกลักลอบมาขโมยไข่มุกกูรึเปล่าวะ” เสียงเข้มพึมพำลอดไรฟันในขณะที่เพ่งสายตาผ่านความมืดและสายฝนไปยังโขดหินที่ว่า ก่อนจะหมุนตัวเดินไปยังรถซาเล้งแล้วทำการเปิดเบาะหยิบเอาไฟฉายขึ้นมาถือ เพราะค่ำคืนนี้ดันไร้แสงจันทร์และดวงดาวนำทาง..จึงทำให้ความมืดเป็นอุปสรรคต่อการเดินเท้าเข้าไปยังโขดหินที่ว่า
พรึบบบ!!
“ก็นำทางสิวะ!..กูอยากเห็นหน้าไอ้คนลักลอบเข้าเกาะจะแย่อยู่แล้ว! ถ้าหากเป็นขโมยกูจะจับประจานกลางหมู่บ้านเสียให้เข็ด!” คนถูกรบกวนเวลาพักผ่อนสาดคำขู่สุดจะแสนน่ากลัวออกมายาวเหยียด ทำเอาคนสนิททั้งสองที่มีหน้าที่ส่องไฟฉายนำทางให้นายหัวสิงหา ถึงกับรู้สึกเสียวสันหลังวาบ!..และได้แต่ไว้อาลัยให้กับคนที่มีความคิดน้อยคนนั้น
กึกกก!! หมับบ!!
“0.0!..นะ..นั้นยังไงครับนายหัว!!” เดินเท้าเข้ามาเกือบยี่สิบนาทีได้!..ในที่สุดก็มาถึงอีกด้านหนึ่งของโขดหิดที่ว่า คลื่นลมทะเลที่สงบลงแล้วทำให้ทั้งสามสามารถเดินลงมายังตำแหน่งดังกล่าวได้อย่างง่ายดาย ซึ่งทันทีที่ชาญวิทย์เห็นเงาตะคุ่มๆ..นอนฟุบอยู่หลังกองเศษขยะที่ถูกคลื่นซัดขึ้นฝั่งมาเป็นคนแรก! ชาญวิทย์ก็รีบส่งสัญญาณบอกนายหัวสิงหา!..แล้วรีบกระโดดเกาะหลังของอาทิตย์อย่างรวดเร็ว โดยไม่ลืมที่จะเบนไฟฉายในมือ..ชี้ไปยังตำแหน่งร่างที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนหาดด้วยความกลัวสุดขีด!!
“ไอ้สัสชาญ!!..กลัวเป็นผู้หญิงไปได้!!..หน้ามึงน่ากลัวยิ่งกว่าผีอีกนะโว้ยยย!!” อาทิตย์หันขวับไปโวยวายชาญวิทย์ชุดใหญ่ไฟกระพริบ! เพราะแอคติ้งโอเวอร์ของมันดันทำเขาพลอยตกใจไปด้วย!..ซึ่งไม่รู้ว่าตอนนี้ขวัญของเขาได้หนีกระจัดกระเจิงไปหมดรึยัง! หากพรุ่งนี้เขาป่วยขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ! เขาจะให้มันนั้นแหละ!..ที่ต้องระเห็จตัวเองมาทำพิธีเรียกสู่ขวัญเขาที่นี่คนเดียว!!
“..ผู้หญิง..?” และก่อนสงครามย่อมๆของอาทิตย์และชาญวิทย์จะเกิดขึ้น พลันเสียงทุ้มแหบพล่าของร่างใหญ่ที่หยุดเดินอยู่เบื้องหน้าทั้งสองก็เปรยขึ้นท่ามกลางมืด และนั้นก็เหมือนกับเสียงระฆังเคาะพักยก!..ทำทั้งสองหนุ่มพร้อมใจกันหันขวับเพ่งสายตามองไปยังร่างปริศนา ที่คว่ำหน้าอยู่บนหาดท่ามกลางเศษขยะน้อยใหญ่ทันที
“0.0ผู้หญิงจริงด้วยครับนายหัวสิง!!”อาทิตย์รีบเอ่ยสมทบ! เมื่อสิ่งที่นายหัวสิงหาพูดออกมาก่อนหน้านี้ดันเป็นความจริงขึ้นมา เพราะเรียวขาที่โผล่พ้นออกมาจากกองเศษซากขยะพวกนั้น!..ดูยังไงก็ไม่ใช่แข้งขาของผู้ชายอย่างพวกเขาเป็นแน่! แล้วไหนจะผิวขาวกระจ่างใสที่พอกระทบเข้ากับไฟฉาย..ก็ยิ่งทำให้เปล่งประกายยิ่งกว่าไฟนีออนนั้นอีก! พนันหมดหน้าตักยังไงเขาก็มั่นใจว่าคนที่มากับพายุฝนนั้น..ต้องเป็นผู้หญิงล้านๆๆเปอร์เซ็นต์แน่นอน!
“0.0ตะ..ตายรึเปล่าครับนายหัว?..ปรือออ~~ “อาทิตย์แทบจะสำลักน้ำลายตัวเองฟูมปาก หลังไอ้คนขวัญอ่อนอย่างชาญวิทย์เอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความคิดมากมาย แต่คำพูดของมันก็มีเค้าของความเป็นจริงอยู่บ้าง!..เพราะพายุฝนที่รุนแรงมากขนาดนั้น! แทบจะเป็นไปได้ไม่ด้วยซ้ำที่ผู้หญิงคนนี้จะมีชีวิตรอดมาถึงเกาะมุกได้
“=_=กูก็มาพร้อมกับพวกมึง!..จะรู้ได้ยังไงละว่าตายหรือมีชีวิตรอด?”สิงหาตวัดสายตามองคนสนิททั้งสองอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะทิ้งคำพูดเอาไว้..แล้วเดินเท้าตรงเข้าไปหาร่างของหญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่บนหาดนารีของเขา
ตึกๆๆๆ
“ถ้าเป็นศพจริงพรุ่งนี้มึงต้องมาจัดการนะโว้ย~”ไล่หลังนายหัวสิงหาที่เดินนำหน้าตรงเข้าไปหาร่างหญิงสาวปริศนาบนทรายหาด อาทิตย์ก็ได้โอกาสหันขวับไปเขย่าขวัญคนขี้กลัวอย่างชาญวิทย์ทันที
ป้าบบ!! ก่อนจะถูกคนเท้าไวอย่างชาญวิทย์เตะเข้าที่หน้าขา!..จนอาทิตย์ที่หลบไม่ทันกระโดดโหยงเหยงไปมาด้วยความเจ็บปวด
“จัดการเชี่ยอะไรละ!!..กูไม่ทำโว้ยย!”ชาญวิทย์ตีหน้ายักษ์!..พร้อมกับหันขวับไปโวยวายกับไอ้เพื่อนตัวแสบเสียงดังลั่น! มีอย่างที่ไหนรู้ทั้งรู้ว่าเขากลัวผี!..มันยังจะมีกระจิตกระใจมาแกล้งเขาอยู่ได้! มันน่ามอบบาทาให้อีกสักทีสองเสียจริงๆ!
“ไอ้สัสชาญ!..เตะเจ็บฉิปหาย!”ใบหน้าของอาทิตย์บิดเบี้ยวพลางกัดฟันข่มความเจ็บด่าทอเพื่อนสนิทเสียงเขียว! ก่อนจะหลุบตาตรวจเช็คสภาพขาข้างที่ถูกชาญวิทย์เตะอย่างรีบเร่ง เพราะกลัวว่ามันจะหักถึงขั้นต้องรีบหามขึ้นเรือ..เพื่อส่งข้ามฝั่งไปรักษาต่อที่โรงพยาบาล
“สมควรกับปากอย่างมึง!”
“มะ..!”
“รีบมาส่องไฟให้กูสิวะ!”ยังไม่ทันที่อาทิตย์จะได้เอาคืนชาญวิทย์ พลันเสียงเรียกของนายหัวสิงหาของพวกเขา..ที่ตอนนี้ได้ไปนั่งย่องๆอยู่ตรงตำแหน่งของร่างหญิงสาวปริศนาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก็ตะโกนเรียกให้เขากับไอ้ชาญวิทย์รีบเข้าไปส่งไฟฉายให้
“คร้าบบบ!!/คร้าบบบ!!”ทั้งสองจำต้องยุติความบาดหมางของกันและกันลงชั่วคราว ก่อนจะพร้อมใจกันตะโกนรับคำสั่งของนายหัวเสียงดังฟังชัด จากนั้นก็รีบกึ่งเดินกึ่งวิ่งฝ่าสายฝนที่โปรยปรายลงมา..เพื่อเข้าไปส่องไฟฉายให้กับนายหัวของตัวเองอย่างรวดเร็ว
พรึบบบ!!! และทันทีที่นายหัวสิงหาพลิกร่างของหญิงสาวที่นอนคว่ำอยู่บนหาดขึ้นมา สิ่งมหัศจรรย์ตรงหน้าก็ทำเอาสองคนสนิท!..พร้อมใจกันอุทานขึ้นด้วยความตกตะลึงในความงามของหญิงสาว ที่ยังคงนอนไร้สติหลับตาพริ้มอยู่บนหาด! แม้ใบหน้าหวานของเธอในตอนนี้จะซีดเซียวมากแค่ไหนก็ตาม..แต่ก็ไม่อาจทำให้ความสวยงามของเธอลดทอนลงไปได้เลยสักนิด ริมฝีปากจิ้มลิ้มไร้สีสันรับเข้ากับปลายจมูกรั้นที่เชิดขึ้นเล็กน้อย บ่งบอกว่าหากเป็นช่วงเวลาปกติเธอคงจะดื้อไม่ใช่น้อย แล้วไหนจะแผ่ขนตางอนยาวนั้นอีก..เธอช่างไม่ต่างกับตุ๊กตากระเบื้องราคาแพงเลยสักนิด!!
“0.0!!..นะ..นางฟ้า..?” อาทิตย์ละล่ำละลักพูดคล้ายกับคนละเมอเพ้อฝัน
“0.0!!..นะ..นางสวรรค์..!”ก่อนจะตามมาด้วยคู่หูคู่เฮี้ยน!..ที่ต่อประโยคได้อย่างรวดเร็ว ช่างเข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ยอย่างไม่รู้จักเวล่ำเวลาเสียจริง!
ขวับบบ!!!
“-*-เงียบปากสักที!!..ก่อนที่กูจะเอาขยะพวกนี้อุดปากของพวกมึง!!”สิงหากระแทกลมหายใจเข้าออกอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน! เมื่อเสียงแวดๆของพวกมันกำลังจะทำให้เส้นความอดทนของเขาขาดสะบั้น! ดวงตาคมกริบผละออกจากใบหน้าของหญิงสาวปริศนา!..ก่อนหันจะหันขวับไปกราดด่าไอ้พวกผีเจาะปากมาพูด!
“0x0อุ๊ปป!!/0x0อุ๊ปป!!” คำขู่ของนายหัวทำสองคู่หูคู่เฮี้ยนรีบยกมือขึ้นปิดปากของตัวเองแน่น พร้อมกับรีบพยักหน้าหงึกๆรับคำสั่งของนายหัวอย่างแข็งขัน แล้วเปลี่ยนมาตั้งหน้าตั้งหน้าดูนายหัวของตัวเอง..ตรวจเช็คหญิงสาวปริศนาอย่างไม่กระพริบสายตาแทน
หมับบบ!!!
“0.0นั้น!..นั้นนายหัวจะทำอะไรเธอครับ!!”เพียงแค่ฝ่ามือสากสัมผัสบริเวณเนินอกข้างซ้ายของหญิงสาวปริศนา เสียงตะโกนโหวกเหวกโวยวายของอาทิตย์ก็ดังขึ้นมาแทบจะทันที!..ทำเอาสิงหาถึงกับต้องกัดฟันเสียงดังกรอดๆ
“_*_กูแค่จะเช็คการเต้นของหัวใจ..!”ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยหนวดเครารกครึ้มหงิกงอเป็นปลายจวัก ก่อนจะเอ่ยลอดผ่านไรฟันอย่างช้าๆตรงข้ามกับความรุ่มร้อนภายในกาย!..ที่มันกำลังจะปะทุ! จนอยากจะลุกขึ้นประเคนฝ่าเท้าแจกพวกมันคนละทีของที!
“0.0แต่นายหัวกำลังแต๊ะอั๋งเธออยู่นะครับ!!”มีหนึ่งก็ต้องมีสอง!..เมื่อชาญวิทย์เอ่ยสมทบอาทิตย์ พร้อมกับพยักพเยิดใบหน้าไปยังมือของสิงหา..ที่ตอนนี้กำลังวางทาบอยู่บนหน้าอกของหญิงสาวไร้สติ
“* อยากโดนหักเงินเดือน?”สิงหากรอกตามองบน พลางส่งเสียงในลำคอเบาๆ..ก่อนจะเปรยขึ้นบ้าง
พรึบพรับๆ ทั้งสองที่ได้ยินคำขู่สุดแสนจะน่ากลัวนั้นรีบส่ายศีรษะรัวๆ จนน้ำฝนที่เกาะตาผมกระเด็นไปทั่วทุกสารทิศ
“=_=งั้นก็เงียบปากซะ!..ขืนพูดออกมาอีกที เงินเดือนเดือนนี้ไม่ต้องเอากัน!”
“0x0อุ๊ปป!!/0x0อุ๊ปป!!”
