บทที่ 22 ตอนที่ 22 เหตุด่วนต้องขึ้นฝั่ง

เช้าวันต่อมา

“อื้อออ~~” เสียงบ่นงึมงำในลำคอระหงดังขึ้นเบาๆ ในขณะที่แป้งรำขยับตัวคล้ายความเมื่อยล้าตามร่างกายของตัวเอง ก่อนสุดท้ายจะมุดใบหน้าหวานเข้าหาความอบอุ่น..ที่เธอนอนซุกซบมาทั้งคืนอย่างเผลอไผล

“หึๆ” ซึ่งการกระทำราวกับลูกแมวน้อยของเธอนั้น สามารถเรียกรอยยิ้มแสนหายากให้ปรากฏขึ้นบริเวณมุมปากหนาได้อ...