บทที่ 3 ตอนที่ 3 นางฟ้าตกสวรรค์?

เวลาต่อมา

พรึบพรับๆๆ

“0.0นายหัวครับ!..ทำแบบนี้จะไม่กระทบกระเทือนต่อร่างกายของเธอหรือครับนายหัวว?”เสียงของอาทิตย์เอ่ยถามผู้เป็นนายหัวด้วยความเป็นกังวลใจหลังสิงหาได้อุ้มหญิงสาวปริศนาผู้มีชีวิตรอดมาจากพายุฝน ขึ้นวางในชาเล้งรถประจำตำแหน่งของเจ้าตัว.. อย่างไม่ทะนุถนอมเธอแล้วสักนิด! มีบางช่วงที่ศีรษะทุยเล็กเผลอกระแทกเข้ากับคอกกั้นซาเล้งจนเกิดเป็นเสียงขึ้นมา ทำเอาอาทิตย์อดที่จะสงสารหญิงสาวไม่ได้..ที่ต้องมาเจอกับการปฎิบัติสุดแสนจะป่าเถื่อนแบบนี้

“=_=รอดชีวิตจากพายุมาได้..ซาเล้งแค่นี้ก็คงไม่เป็นอะไรหรอก..!”สิงหาตัดจบบทสนทนาของสองคนสนิทที่กำลังจะพาเส้นประสาทของเขาแตก เพราะพวกมันทั้งสองเอาแต่คอยแนะนำนั่นนี่ให้เขา!..ราวกับยัยหน้าหวานนี่เป็นคนรู้จักมาตั้งแต่ชาติปางก่อน มันน่าเบิ้ดกระโหลกเรียกสติไม่เต็มบาทของพวกมันสักทีสองที!..ข้อหาทำตัวน่าหมั่นไส้รกหูรกตา! นี่ถ้าหากไม่เห็นแก่ยัยหน้าหวานที่กำลังหายใจโรยรินอยู่ในซาเล้ง!..เขาก็คงไม่ลังเลที่จะทำตามสิ่งที่คิดจริงๆ!

“T.Tโธ่นายหัวว~~ ช่วยอ่อนโยนกับแม่นางฟ้าของผมหน่อยเถอะครับ!”ชาญวิทย์ส่งเสียงร้องคร่ำครวญราวกับคนใกล้จะขาดใจตาย หลังเห็นนายหัวของตัวเองปฏิบัติต่อแม่นางฟ้าราวกับกระสอบทรายไร้ชีวิต พอวางหญิงสาวลงบนชาเล้งเสร็จเรียบร้อยแล้ว..เจ้าตัวก็หันรีหันขวางก่อนจะกระชากผ้าขาวม้าบริเวณสะโพกสอบ มาคลุมที่ใบหน้าของหญิงสาวไม่ต่างจากร่างไร้จิตวิญญาณเลยสักนิดเดียว!

“นายหัวสิงง~ จริงอย่างที่ไอ้ชาญมันพูดครับ นายหัวช่วยอ่อนโยนกับเธอสักหน่อยเถอะครับ..ถือว่าผมของร้องง~~”อาทิตย์พยักหน้าสมทบคำพูดของชาญวิทย์ ก่อนจะหันไปขอความเมตตาจากนายหัวสิงหาคนเถื่อนแห่งเกาะมุกอีกครั้ง

ขวับบบ!!

“_*_ยัยนี่เป็นเมียมึงรึไงวะ?”สิงหาทนไม่ไหวที่จะหันขวัญไปถามอาทิตย์อย่างเหลืออดเหลือทนกับความจ้ําจี้จ้ําไชไร้สาระของมัน..และไม่ลืมที่จะแผ่รังสีอำมหิตไปยังชาญวิทย์ที่ยืนอยู่ข้างๆกันด้วย! พร้อมกันนั้นก็เอื้อมมือไปขยับผ้าข้าวม้าบริเวณใบหน้าของร่างบางในชาเล้งลงนิดหน่อย..เพื่อให้เธอได้สูดอากาศอย่างสะดวกยิ่งขึ้น

“ถ้าเป็นจริงก็ดีสิครับ!เพราะไอ้ก้อนคนนี้จะดูแลนางฟ้ายิ่งกว่าไข่ในหินเสียอีกครับนายหัว!”แต่เสียงละเมอเพ้อฝันก็ยังคงดังอยู่ข้างหูของเขาไม่จบไม่สิ้น ซึ่งสิงหาก็พยายามทำเป็นไม่สนใจกับคำพูดบ้าบอของพวกไร้สาระ เมื่อจัดท่าจัดทางให้ร่างบางนอนขดตัวอยู่ในชาเล้งได้แล้ว เขาก็ตวัดขาขึ้นคร่อมรถมอเตอร์ไซค์ประจำตำแหน่งของนายหัวแห่งเกาะมุกทันที

พรึบบ!!

“=_=ได้ข่าวว่ามึงพึ่งแต่งเมีย?”ก่อนจะออกตัวรถ..ก็ไม่ลืมที่จะแวะมาเตือนความจำให้กับคนที่จะพึ่งแต่งเมียไปไม่กี่วันมานี้ ซึ่งเจ้าตัวที่มีห่วงผูกคอเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว!..ก็เริ่มออกอาการชักดิ้นชักงอกับคำพูดของเขาทันที

“ฮ่าๆ!!..เสร่อรีบแต่งเมียเอง!”ชาญวิทย์ได้โอกาสหัวเราะซ้ำเติมอาทิตย์จนน้ำตาแทบเล็ด สองมือกุมหน้าห้องของตัวเองแล้วเยาะเย้ยคู่หูที่เสือกแต่งงามมีคู่ชีวิตก่อนเขา เพราะฉะนั้นแล้วมันจึงต้องถูกตัดสิทธิ์ที่จะ…

“_*_มึงก็ด้วยไอ้ชาญ!..รักษาอาการกลัวผีของมึงให้รอดก่อนเถอะ!..แล้วค่อยคิดจะมีเมียกับเขา!”แต่แล้วความคิดเพ้อฝันของชาญวิทย์ก็ต้องมีอันสะดุดลง! เมื่อถูกนายหัวสิงหาสกัดดาวเกือบรุ่งอย่างเขาจนหน้าแทบคะมำลงไปบนพื้นทราย

“ฮ่าๆๆ..สมน้ำหน้า!!” คราวนี้อาทิตย์เป็นฝ่ายหัวเราะขึ้นมาบ้าง เจ้าตัวได้ทีแลบลิ้นปลิ้นตาใส่ชาญวิทย์..พร้อมกับชะโงกหน้าเข้าไปพูดซ้ำเติมอย่างไม่ไว้หน้า!

“พูดแบบนี้นายหัวคิดจะเก็บแม่นางฟ้าไว้เองรึไงครับ” ใบหน้าคล้ำแดดของชาญวิทย์หดเหลือสองนิ้ว มองนายหัวของตัวเองอย่างงอนๆพร้อมกับพึมพำประชดประชันออกไปอย่างไม่จริงจังนัก! เพราะรู้ดีว่านายหัวสิงหาผู้ปลีกวิเวกหนีมาจากเมืองหลวง..คงไม่อยากได้ห่วงผูกคอเป็นคนเป็นตนอย่างคนอื่นเขาหรอก

“..กูโสด”

ขวับบ!!! ขวับบบ!!

“0.0!!/0.0!!!”แต่แล้วคำพูดกำกวมปริศนาก็ดังแทรกขึ้นท่ามกลางความคิดมากมาย อาทิตย์และชาญวิทย์ก็พร้อมใจกันหันขวับไปมองเจ้าของคำพูดก่อนหน้าอย่างรวดเร็ว ใบหน้าที่แม้จะมีหนวดเครารุงรังปกคลุมอยู่ก็ตาม..แต่ก็ไม่สามารถทำให้ความหล่อเหลาของเจ้าตัวลดลงไปได้เลยแม้แต่น้อย แล้วไหนจะร่างกายกำยำสมชายชาตรีนั้นอีก!..ถ้าหากนายหัวสิงหาจะลงสนามแข่งแย่งแม่นางฟ้าตกจากสวรรค์คนนี้ไปครอบครองจริงๆ ไอ้ก้อนอย่างไอ้ชาญวิทย์ก็คงต้องยกธงขาวยอมแพ้!..แม้หัวใจจะร่ำร้องมากแค่ไหนก็ตาม~~

“0.0!!หมายควาย!!..เอ้ย!!! หมายความว่ายังไงครับนายหัวสิงหา!!!” ทั้งสองถึงกับโพล่งปากพูดผิดๆถูกๆออกไป ตามอารมณ์ตกใจปนตกตะลึงพรึงเพริดของตัวเอง ยิ่งทันได้เห็นรอยยิ้มลึกลับปรากฏขึ้นบริเวณมุมปากหนาของนายหัวสิงหานั้น ทั้งสองก็ได้แต่อ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะหนึ่ง

“มีสมองก็หัดคิดเอาเองสิโว้ย..หึๆ..”สิงหาทิ้งท้ายคำพูดเจ็บแสบให้ทั้งสองคนสนิทได้ใช้สมองคิด พร้อมกับรอยยิ้มแห่งชัยชนะให้พวกนั้นได้ชักดิ้นชักงออยู่บนพื้น จากนั้นก็ไม่รอช้ารีบเข้าเกียร์แล้วบิดคันเร่งพาเจ้าชาเล้งที่บรรทุกนางฟ้าตกสวรรค์ออกไปจากหาดนารีทันที

บรืนนน~~~

“โธ่นายหัววว~~ คิดจะเก็บไว้เองก็ไม่บอกก~~”ไล่หลังนายหัวสิงหาที่พาแม่นางฟ้านางสวรรค์จากไป อาทิตย์ที่พึ่งจะแตกฉานในคำพูดนั้นก็อดไม่ได้ที่จะตะโกนไล่หลังคนเจ้าเล่ห์ แต่ก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว..เมื่อรถประจำตำแหน่งของนายหัวได้แล่นฉิวหายลับเข้าไปในความมืดเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

“หือออ~~ไม่สงสารไอ้ก้อนคนนี้เล้ยยย~~”ชาญวิทย์ส่งเสียงร้องโหยหวนราวกับผีเร่ร่อนที่ไม่เคยได้รับส่วนบุญส่วนกุศล ทำเอาอาทิตย์ที่ยืนอยู่ข้างๆอดที่จะสงสารไม่ได้ จึงตัดสินใจวางมือลงบนไหล่ของชาญวิทย์แล้วตบให้กำลังใจมันเบาๆ

ฟุบๆๆ

“_-_อะไรวะ?”ชาญวิทย์ดึงสายตาเศร้าสร้อยของตัวเองไปมองอาทิตย์ พร้อมกับเอ่ยถามมันเพียงสั้นๆ..เพราะตอนนี้เขารู้สึกเหมือนคนกำลังอกหัก! ที่ต้องปล่อยมือจากนางฟ้าด้วยหัวใจที่ร้าวระบมใกล้จะขาดใจตายในไม่ช้า

“มึงมันไม่คู่ควรว่ะ.”อาทิตย์แสยะมุมปากอย่างยิ้มเยือกเย็น..พลางชะโงกหน้าเข้าไปในกำลังใจชาญวิทย์ใกล้ๆ

พรึบบบ!!!

“=*=แล้วนายหัวคู่ควรรึไง?..แต่งตัวอย่างกะเงาะป่าแบบนั้น! แม่นางฟ้าตื่นมาเจอไม่ตกใจกูให้ถีบเลยเอ้าาา!!”ใบหน้าคล้ำแดดถึงกับหงิกงอเป็นปลายจวัก ควันออกหูออกปากเมื่อได้ฟังคำพูดร้ายกาจของไอ้เพื่อนตัวแสบ! ที่มันหาว่าเขาไม่คู่ควรกับแม่นางฟ้านางสวรรค์ ความโมโหที่คุกรุ่นอยู่อกถึงคราวระเบิดออกมา ชาญวิทย์เท้าเอวเดินหน้าเค้นถามอาทิตย์ถึงความคู่ควรของนายหัวกับแม่นางฟ้าบ้าง

“=_=เหอะ!..ไม่ดูสภาพตัวเองเลยนะมึงไอ้ชาญ!!.”อาทิตย์ถึงกับกรอกตามองบนอย่างเอือมระอา ก่อนจะพึมพำออกมาอย่างไม่รักษาหน้าตาของคู่หูคู่เฮี้ยนของตัวเองเลยสักนิด

“ทำไม!!สภาพอย่างกูมันทำไม!!”คนควบคุมอารมณ์หงุดหงิดของตัวเองไม่ได้ หันปลายนิ้วชี้เข้าใบหน้าของตัวเอง!..พร้อมกับเค้นถามอาทิตย์ด้วยน้ำเสียงจริงจัง!

“ยิ่งกว่าลูกน้องของเงาะป่าว่ะ!!”หลังใช้สายตาสำรวจชาญวิทย์ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าอย่างที่มันต้องการ..อาทิตย์ก็ได้ข้อสรุปในทันที และก็ไม่รอช้าที่จะให้คำตอบแก่คนไม่เจียมสภาพของตัวเองอย่างไม่ถนอมน้ำใจเช่นเดียวกัน

ผวั๊ะ!!! และแน่นอนว่าคนที่ยอมรับความจริงนี้ไม่ได้ ก็จัดการประเคนฝ่าเท้าเตะเข้าที่หน้าขาของคนพูดไม่คิดอย่างรวดเร็ว

“โอ้ยยย!! เจ็บนะโว้ยยยย!!” อาทิตย์ร้องเสียงหลงพลางลูบหน้าขาบริเวณตำแหน่งที่โดนชาญวิทย์เตะรัวๆ พร้อมกันนั้นก็หันขวับไปโวยวายใส่คนชอบใช้ความรุนแรงเป็นชีวิตจิตใจทันที

“_*_หลายทีแล้วนะมึง!..คืนนี้กูจะเตะให้เมียมึงจำหน้าของมึงไม่ได้ไปเลยไอ้สัสอาทิตย์!!” ชาญวิทย์กัดฟันพูดด้วยน้ำเสียงมุ่งมั่น หมายจะเข้าไปประเคนฝ่าเท้าซ้ำ!..แต่ก็ไม่ทันเมื่อไอ้เพื่อนตีนผี มันรีบใส่เกียร์หมาวิ่งหนีหน้าตั้งไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ตึกๆๆๆ

“หยุดนะโว้ยยย!!”ไม่รอช้าชาญวิทย์รีบใส่เกียร์หมาวิ่งตามหลังอาทิตย์ พร้อมกับตะโกนลั่นหาดบอกให้อีกฝ่ายยอมหยุดเสียแต่โดยดี!

“เดินกลับบ้านเองแล้วกันเถอะโว้ย!!!..ไอ้ลูกน้องเงาะป่า!!”เมื่อไปถึงมอเตอร์ไซค์คันเก่าที่จอดอยู่ใต้ต้นมะพร้าวเป็นคนแรก อาทิตย์ก็ไม่ลีลารีบบิดกุญแจติดเครื่องทันที ริมฝีปากร้ายแสยะยิ้มเย็นยะเยือก..ก่อนจะหันขวับไปตะโกนทิ้งท้ายให้อีกฝ่ายเจ็บใจเล่น !..จากนั้นก็ไม่รอช้ารีบเข้าเกียร์บิดคันเร่งมอเตอร์ไซค์หนีกลับบ้านของตัวเองทันที

บรืนนน~~~~

ตึกๆๆๆ

“ไอ้อาทิตย์!!!…ไอ้เลววว!!!!”ทิ้งให้คนหน้าสงสารที่สุด ยืนตะโกนโหวกเหวกโวยวายท่ามกลางสายฝน..และฟ้าดวงน้อยที่ติดๆดับๆ เพราะถูกพายุฝนกระหน่ำจนระรบวงจรภายในเกิดชำรุดเสียหาย

“T^Tฮืออออ~~~ อย่าทิ้งกูไว้คนเดียว!!!..กูกลัวผี!!!”