บทที่ 32 ( 31 ) ขอโทษ

นายหัวอาชาทรุดตัวนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าของชบา สองมือโอบกอดหัวไหล่เล็กเอาไว้หลวมๆ เมื่อเห็นว่าเธอกำลังนั่งหวาดกลัวจนตัวสั่น เพราะไม่คิดว่ามันจะเป็นแบบนี้เขาจึงไม่ได้จัดการกับอารมณ์ของตัวเอง

แค่โมโหที่เธอพูดเรื่องหนี้สินอยากจะออกไปจากบ้านหลังนี้ และให้เขาหยุดการกระทำพวกนี้

"ฉะ ฉันขอโทษ ฉันไม่คิดว่าเธอจะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ