บทที่ 95 บทที่ 41 ไม่เหลือใครแล้ว

ทิวาใบหน้าเศร้าหมองนั่งอยู่หน้าประตูบ้านของคฤหาสน์ โดยมีเจี๊ยบ และลูกน้องคนอื่นๆยืนเฝ้าอยู่ห่างๆด้วยความเป็นห่วง ตั้งแต่ที่เธอกลับมาครั้งนี้ใบหน้าไม่ค่อยสดใสเหมือนคนอมทุกข์ แล้วตอนนี้น่าจะกำลังรอคุณคริสโตเฟอร์เดินทางกลับมา เห็นว่าจะออกไปทำธุระข้างนอก

"สงสารนายหญิงจังเลย น่าจะเจอเรื่องเลวร้ายมาเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ