บทที่ 103 ตลอดไป

เสียงกรี๊ดดังสนั่นพร้อมกับเสียงปรบมือแสดงความยินดี ผมชะโงกหน้าเข้าไปมองผ่านช่องประตูอย่างลุ้น ๆ ว่าผู้โชคดีเป็นใคร แต่ยังไม่มีใครปรากฏตัวออกมา จนกระทั่งพิพิมสะกิดแขนผมแล้วพยักพเยิดให้ก้มดูป้ายที่มันเอามาติดให้ที่หน้าอกผมตอนก่อนออกมาจากห้องพัก

ผมก้มลงมองหน้าอกตัวเองอย่างงง ๆ ก่อนจะต้องเบิกตากว้างเพร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ