บทที่ 20 ยามป่วยไข้ก็ต้องใส่ยา… ใจ

“เจ็บตรงไหนหรือไม่?”

‘ไม่เจ็บครับ แต่ฟิน’

“นิรินธน์ นิรินธน์”

ผมสะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงเรียกซ้ำ ๆ ใกล้กับใบหน้า พอลืมตาขึ้นมาก็พบว่าคุณพร้อมกำลังมองผมอย่างเป็นห่วง แต่ทว่า เราอยู่ในสภาพที่ผมนอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้นหญ้า และมีคุณพร้อมนั่งคุกเข่าอยู่ข้าง ๆ

‘อ้าว! แล้วเราไม่ได้เอาปากประกบกันเหรอวะ?’ ผม...