บทที่ 21 ไม่เคยพบกันมาก่อน... แน่นะ

“ขอบคุณครับคุณพี่”

ส่วนคุณหนูพิมก็เข้ามายืนแหงนมองหน้าผมใกล้ ๆ พร้อมกับสายตาที่แสดงทั้งความเป็นห่วงและเสียดาย

“หนูพิมอุตส่าห์ตั้งใจปั้นบัวลอย มีทั้งรูปปลา รูปดอกไม้ ครูพี่นิวจะรับประทานไม่ได้หรือคะคุณแม่”

“ได้สิครับ ครูพี่นิวไม่ได้เป็นอะไรมาก เดี๋ยวคุณพร้อมทายาให้ก็หายแล้วครับ” ผมจึงรีบปลอบใจ นั่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ