บทที่ 24 ว่าที่สะใภ้เล็ก

“อรุณสวัสดิ์”

ผมรู้สึกตัวและลืมตาตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่พร้อมกับคำทักทายจากคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ แบบนี้ตลอดเจ็ดวันที่ผ่านมา ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าผมมีความสุขและอิ่มเอมหัวใจเหลือเกิน ทั้งน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ทั้งรอยยิ้มอบอุ่นของคุณพร้อม

ใช่ครับ ในทุก ๆ เช้าผมยังตื่นขึ้นมาในปีพุทธศักราช ๒๔๕๐ จนผมเริ่มหมดหวังที...