บทที่ 29 สมใจปรารถนา

“อ่าส์ นิรินธน์”

เขากัดฟันกรอด ไม่รู้ว่าโกรธเคืองหรือทรมานที่ผมผละลิ้นออกมา และฝ่ามือของเขาที่ยังกุมศีรษะของผมก็รีบกดลงมาในทันที

แต่ผมไวกว่า ที่สามารถเบี่ยงใบหน้าหลบได้ ก่อนที่ผมจะผงกขึ้นมาอีกครั้ง แล้วถามเสียงหวาน “คุณพร้อมปรารถนาสิ่งใดหรือครับ?” ผมเลียนแบบเขาบ้าง

“นิรินธน์ ได้โปรด” และคราวนี้เข...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ