บทที่ 31 ผู้แสนใจร้าย

“หลีกไปเสียแม่บัว ฉันจักเอาเลือดหัวมันออกเสียบ้าง”

ขุนเพียงผลักคุณบัวจนเสียหลักล้มลงกับพื้นแล้วเงื้อมือฟาดไม้เท้าลงมาที่ผมกับคุณพร้อมอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เราจะหลบทัน คุณพร้อมเอาตัวมาบังผมจนเขาถูกตีเข้าที่ต้นแขนและแผ่นหลัง เขายอมให้ขุนเพียงฟาดไม้เท้าลงบนร่างกายของตัวเองโดยไม่ต่อสู้ขัดขวาง ไม่แม้แต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ