บทที่ 34 สื่อใจถึงกัน

“คุณบัว!”

ผมทะลึ่งพรวดไปที่ประตูทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่อยู่ข้างนอกนั้นคือแม่ของคุณพร้อม แต่ผมก็ลังเลที่จะเปิดประตู เพราะคุณหนูพิมบอกไว้ว่ามิ่งกับเด่นจ้องจะจับผมไปขังที่เรือนทาส หากว่าผมเปิดประตูออกไป

“แม่ไล่สองคนนั้นลงเรือนไปแล้ว” ราวกับคุณบัวล่วงรู้ความคิดของผม ท่านจึงรีบบอกเช่นนั้นเมื่อผมยังไม่ยอม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ