บทที่ 48 ยังคงเหมือนเดิม

“ไอ้พวกอัปรีย์จัญไร!”

เสียงเกรี้ยวกราดของขุนเพียงปลุกพวกเราให้ตื่นขึ้นมาในรุ่งเช้าของวันใหม่ เพราะคุณพาให้คนไปตามเขากลับมาจากท่าฉลอมเช่นกันด้วยกลัวว่าคุณบัวจะจากไปกะทันหันเพราะไข้ป่า กอปรกับขุนเพียงได้ยินข่าวลือเรื่องของลูกชาย ทั้ง ๆ ที่ผมพยายามจะไม่ให้มันถูกแพร่งพรายออกไปจนถึงหูเขา แต่ทุกอย่างมันก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ