บทที่ 71 ไม่เปิดใจ

พี่พร้อมคลายวงแขนที่รัดแน่นออก แต่ยังกอดผมไว้แนบอก “วันนั้นคุณพร้อมทรมานมาก ที่เห็นนิรินธน์ถูกทำร้ายโดยที่เขาช่วยอะไรไม่ได้เลย ทั้ง ๆ ที่อยู่ใกล้แค่นั้น แต่เอื้อมเท่าไรก็เอื้อมไม่ถึง” พี่พร้อมทอดสายตามองไปที่ข้างสระบัว เขายื่นมือออกไปนอกหน้าต่างที่ตอนนี้มันเปิดแง้มออกไปภายนอก

ผมรีบคว้าแขนข้างนั้นขอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ