บทที่ 74 พร้อมหน้าพร้อมตา

“คุณพ่อ!”

พร้อมโผเข้ากอดขุนเพียงในทันทีที่เขาเห็นคนเป็นพ่อเลือนรางผ่านม่านน้ำตา และทันทีที่เข้าสู่วงแขนอบอุ่นเขาก็รับรู้ว่าเป็นขุนเพียงจริง ๆ

“คุณพ่อขอรับ ลูกขอโทษ ลูกมิโกรธเคืองคุณพ่อแล้วขอรับ ลูกมันอกตัญญูนัก”

ราวกับจิตวิญญาณของคุณพร้อมในอดีตได้ตื่นขึ้นมาในตัวของพร้อม พชรพัฒน์ เขาเอาแต่พร่ำรำพั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ