บทที่ 92 ขออยู่นานๆ

ใครกันแน่ที่ร้ายกว่ากัน เขาชอบทำทีเป็นรุก พอผมหลงใหล เขาก็ถอยร่นให้ผมไล่ตาม เป็นแบบนี้ทุกทีเลยครับ

ผมโอบลำแขนข้างหนึ่งเหนี่ยวรั้งลำคอของพี่พร้อม ส่วนอีกข้างก็ลูบคลำไปตามแผ่นหลังแน่นของเขา ออกแรงกดกอดยามเขาถดถอยร่างกำยำเว้นระยะ ผมไม่ยอมปล่อยให้แผ่นอกของเราห่างกัน จึงแอ่นตัวตามพลิ้วไหวเป็นจังหวะเดียว...