บทที่ 24 24 ไร้ตัวตนในสายตา

ลูกตาลส่ายหน้าเบา ๆ ตามจริงเธอไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตนเองมีรอยช้ำจากอุบัติเหตุเมื่อครู่ และในตอนที่เขาทายาให้เธอก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บ แต่ก็ต้องจำยอมให้ชายหนุ่มทายาให้ ทั้งสองตกอยู่ในภวังค์ทำให้ไม่ทันสังเกตว่ามีบุคคลที่สามกำลังเดินมาทางนี้ แล้วยังถือวิสาสะเปิดประตูพรวดเข้ามาทักทาย

“ฮั่นแน่! หวานไม่แคร์สื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ