บทที่ 7 EP.7 ดูดดื่มเอามันส์

ฉันไม่ยอมหรอกเพราะเป็นคนเถียงคำไม่ตกฟากแต่เขาบีบข้อแขนลากออกไปจากงานแบบว่าเจ็บมากจนเลือดแทบจะหยุดเดิน

บ้านขนมเค้ก

ตึก!

"บ้าเอ้ยหนูเจ็บนะพี่!"

"เจ็บนะสิดีจะได้เลิกทำตัวแบบนี้"

"หนูไปทำอะไรให้พี่คะ"

"ก็เธอไม่ยอมฟังห่าอะไรเอาแต่ใจอยู่เรื่อย"

ไม่รู้ทำไมแค่คนอื่นมองผมก็หัวร้อนฉิบหาย เด็กแว่นสลัดคราบใสกลายร่างเป็นนางยั่วสวาทจนได้

หมึบ

"ดูท่าทางคงถนัดใช้ปากเพราะถ้ารูร่าน..คงไม่โดนฉันเปิดซิง!!"

"พี่ฟิน อัก"

"แลบลิ้นสิจะดูดน้ำลายเธอ"

"ออกไปนะคะไปหาคู่หมั้นของพี่เถอะ ผู้หญิงอะไรสวยแต่ใจร้ายโคตร"

"ริชชี่เหรอ.."

สิ่งที่เด็กแว่นพูดทำผมงงจนผละมือ ก่อนจะขมวดคิ้วเป็นปม

"ริชชี่ไปทำอะไรให้ดูท่าทางเธอโมโหเหลือเกิน" ผมถามเพื่อความมั่นใจ

"ก็เขาด่าเพื่อนหนูแถมใช้สายตาเหยียดหยามตอนหนูเป็นเด็กแว่นด้วย"

"อ๋อ..นึกว่าเรื่องอะไร"

"หมายความว่าไงคะ"

คำสบถที่ออกจากปากดูไม่รู้ร้อนรู้หนาวเท่าไหร่ ไม่น่าล่ะถึงคบกันเป็นแฟนได้ผีห่ากับนางมารร้ายชัดๆ

"ที่ฉันหมั้นเพราะธุรกิจพ่อต่างหาก ไม่เกี่ยวกับความพิศวาสใดๆทั้งนั้น"

"เหรอคะแล้วมาบอกทำไมกัน"

"ก็ดูเหมือนเธอจะขี้หึงใช่เล่น แค่นี้ควรใจเย็นๆ นะสาวน้อย หึหึ"

"..."

แย่ละ!อาการเรามันชัดขนาดนั้นได้ไง เเล้วทำไมต้องหึงเขาด้วย แค่ไม่ชอบสันดานผู้หญิงต่างหากแต่ก็นะ..ที่ยกแก้วเหล้าจนมึนเมาไม่ใช่เพราะเขาจริงๆ อะเหรอ

หมับ!

"เด็กแว่นที่ร่านอย่างเธอต้องเจอสักทีถึงจะสาแก่ใจ "ผมรวบสองแขนไว้ก่อนจะดันตัวให้ติดชิดกับโต๊ะเขียนหนังสือ "ไม่สวมแว่นก็สวยดีแต่ลองสวมดูหน่อยสิ.."

พูดจบเขาก็ลุกไปที่หัวเตียงเมื่อเห็นแว่นสำรองของเค้กวางไว้ ก่อนจะคว้าหยิบมาสวมใส่ให้สาวน้อยที่ยืนเมาแต่ยังมีสติดี

"ใส่แว่นแล้วก็ดู.."

"ดูอะไรคะ"

"เร้าใจดีและสีปากแดงแจ๋แบบนี้เข้ากับสีร่องกลีบอูบอวบของเธอ"

"คนลามก!พะ..พี่ฟินลามก"

"คืนนั้นดูคล้ายเธอจะอยากได้ฉัน ทำไมเวลาใส่แว่นเธอหายร่านไวมันเพราะอะไรกัน.."

สายตาที่ผมจ้องดูหวาดหวั่นโลกที่อยู่ในแต่ละวันอาจไม่ได้สวยงามกับเด็กคนนี้เท่าไหร่

"มาสนุกกันในขณะที่เธอใส่แว่นแบบนี้แหละ" ผมอุ้มยกตัวเล็กเตี้ยแต่สรีระอวบขึ้นนั่งบนโต๊ะ "แต่ถ้าอยากให้ฉันอยู่ในโหมดซาดิสม์ก็ขัดขืน แต่ถ้าอยากได้ความหื่นแบบเสียวๆ ก็นิ่งเอาไว้"

"น...หนูไม่เลือกอะไรทั้งนั้นอีกอย่างเราเป็นพี่น้องกันหนูไม่มีอารมณ์"

"พี่น้องเหรอ..แต่เท่าที่จำได้ฉันเป็นลูกคนเดียวถ้าตามDNAเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักหน่อย"

"พี่ฟินหยุดนะ อ๊าก~อ๊ะ"

"อยากหยุดเหมือนกันแต่เธอเอามันส์ ไว้เมื่อไหร่เบื่อเราค่อยเลิกทำแบบนี้ดีไหม แต่ท่าทางเธอจะชอบใจเสร็จคานิ้วฉันอีกแล้วนะเด็กแว่น"

ดวงตาโตขยายเบิกกว้างตกใจเมื่อนิ้วที่สอดแทรกยัดใส่ร่องใต้กระโปรงกำลังควานโพรงที่เเฉะไปด้วยน้ำลามกมากมาย

"เห็นไหม..นี้ไงน้ำเสียวเธอ" ผมดึงนิ้วออกมาชูขึ้นท่าทางของเด็กนี่ตกใจไม่น้อย แต่ปฎิกิริยาแช่มช้อยยิ่งทำให้ผมแทบจะทนไม่ไหว

"พี่ทำอะไร..."

"ชิมน้ำเสียวของเธอไง"

"!!!!"

"รู้ตัวไหมว่าเธอเริ่มตัวร้อนแค่ไหนคงพร้อมจะเสียวแล้วละสินะเด็กร่าน"

หัวใจดวงน้อยลนลานเมื่อเห็นใบหน้าหล่อเหลาดูดเลียนิ้วที่เคลือบน้ำเมือกใสที่ไหลจากรู เขาละเลงลิ้นพร้อมจดจ้องดูดวงตาทะลุแว่นอย่างร้อนแรง

"ครั้งนี้จะกระเเทกเธอให้แรงกว่าครั้งก่อน เพราะตอนนั้นเธอเมาจนครางเสียงอ่อนแต่ครั้งนี้อยากฟังเธอครางเสียงดังแบบชัดเจน"

ผมรีบปลดเข็มขัดอะไรก็ห้ามไม่อยู่แล้วตอนนี้ริมฝีปากสีแดงรูปทรงยักกระจับเผยออยู่คล้ายจะรอให้ผมพุ่งไปดูด

.

.

"อื้อออ อึก! อื้อ! น..หนูกลืนน้ำลายไม่ทันค่ะ"

สองลิ้นเกี่ยวพัน คนตัวใหญ่ก็กระชากรุกล้ำเสื้อผ้าบางของตัวเล็กออกในขณะที่ไฟสีส้มสาดส่องเห็นสัดส่วนอวบน่าขย้ำ เม็ดนมสีชมพูชูตั้งทำให้อีกฝ่ายทนไม่ไหวก้มลงดูดไซ้ละเลงเสียว

"อ๊ะ งือออ~พี่ฟิน~อ๊าง์" ความรู้สึกเย็นซาบปะปนมากับน้ำลายแตกฟองโดนอากาศ ฉันก้มมองคนตรงหน้าที่คล้ายจะคลั่งความหื่นกระหาย

"อยากลองชิมบ้างไหมน้ำลามกของฉัน"

"ถ้าบอกไม่อยากชิมล่ะ"

"ก็จะให้ชิมอยู่ดีนั่นแหละ"

ผมแสยะยิ้มก่อนจะกระชากตัวเล็กมานั่งคุกเข่า ลำท่อนยาวผมผงาดแทบจะชิดแก้มก่อนจะจับหัวโขกโยกแรง เด็กบ้าลิ้นนุ่มแถมปูดแกว่งอย่างชำนาญ

"คงถนัดอมสินะ ซี๊ดส์ ดูดแรงดี" ผมเสียวเต็มที่พร้อมจ้องมองเด็กแว่น "เลียไข่ด้วยสิ"