บทที่ 32 สร่างเมา [NC]

"มะ ไม่รู้ ไม่รู้ๆ "

"ไม่รู้ไม่ได้ แหกตาดู ฉันเป็นใคร"

สิงโตหยัดตัวลุกขึ้นมือหนึ่งยังคลึงปุ่มกระสันของเธออยู่จนร่างบางเริ่มมีน้ำแห่งความปรารถนาซึมออกมาทีละน้อย ส่วนอีกมือเขาจับใบหน้าหวานของคนตัวเล็กให้จ้องมาที่หน้าของเขา ก่อนจะปล่อยมือออกจากใบหน้าของเธอแล้วค้ำยันไว้ที่พนักพิงหลังของโซฟาตัวสวย

สิงโตป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ