บทที่ 70 มิตรภาพที่ต้องสะสาง

แต่ก่อนที่มือสกปรกนั้นจะทันได้สัมผัสใบหน้าของซุปตาร์สาว ฝ่ามือแกร่งดุจคีมเหล็กของใครบางคนก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของภูธเนศจากด้านหลัง บีบแน่นจนได้ยินเสียงกระดูกลั่นกอบแกบ!

“อ๊ากกก!”

ภูธเนศร้องลั่น หันขวับไปมองร่างสูงใหญ่ในชุดสูททักซิโด้สีดำที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาสีรัตติ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ