บทที่ 10 ห้องแห่งความ…ลับ(รัก?)
“ปกตินอนฝั่งไหน?”
“…”
“คิน!”
“คะ ครับบอส” เอ่อ คือผมกำลังมองแผ่นอกกว้าง ๆ ที่มีหยดน้ำเกาะพราว บอสเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ผ้าเช็ดตัวของผมมันคงเล็กไปใช่ไหมครับ มันพันเอวบอสไว้ได้แค่รอบนิด ๆ ในขณะที่ตอนที่ผมใช้มันพันได้รอบครึ่งแถมยังยาวคลุมเข่าผม แต่พอมันอยู่บนตัวบอส มันลอยขึ้นมาเหนือเข่า เอาแล้ววววว ใจสั่น ผมละสายตาจากอกแกร่งนั่นไม่ได้เลยครับ ทำไงดี
“ว่าไงล่ะ” บอสถามอะไรผมสักอย่าง ผมไม่ทันได้ฟัง
“ว่าอะไรนะครับ?”
“ถามว่า ปกตินอนฝั่งไหน?”
“อะ อ๋อ ฝั่งนี้ครับ” ผมชี้ไปด้านหลังที่ผมนั่งอยู่ แล้วบอสก็ทำเสียงอือ ๆ ในลำคอ
“ดีแล้วละ ฉันก็ชอบนอนฝั่งนี้” บอสชี้ไปอีกด้านของเตียง ซึ่งเป็นคนละด้านกับผม ดีแล้วครับ เราจะได้ไม่ต้องมีใครอึดอัด แต่ผมว่า…ผมนี่แหละชักจะเริ่มอึดอัด มวนท้องแปลก ๆ แฮะ
“รู้ไหม ทำไมฉันถึงชอบนอนฝั่งนี้” บอสคงชวนคุยแหละ ไม่มีไรหรอก ก็คุยเป็นเพื่อนแกหน่อย ละลายพฤติกรรมกันครับ
“ทำไมล่ะครับ?” ผมว่าผมทำได้ดีนะ ผมเท้าแขนกับขอบเตียง ยื่นหน้าขาว ๆ แก้มป่อง ๆ ไปทางบอส ให้ความสนใจกับสิ่งที่บอสกำลังจะพูด
“เพราะ…” จะทิ้งจังหวะทำไมครับบอส คือ หยุดหายใจไม่เท่าไร แต่ไอ้สายตาที่มองมาแบบนั้นมันหมายความว่าไงครับ ผมชักเริ่มเสียวหลัง
ผมไม่ได้ถามต่อครับ แต่จ้องตากลับ เอาซี้ กูคนจริง!
“เพราะคนที่นอนข้าง ๆ จะได้ยินเสียงหัวใจเราไง” แล่ว ๆๆๆๆๆ เอาแล้วววววว ก็กูไง ที่นอนอยู่ข้าง ๆ หน้าอกข้างซ้ายของบอสอะ อิหยังหว่า?
ผมแพ้ราบคาบครับ เกมจ้องตาครั้งนี้ ผมหลบสายตาตั้งแต่ เสียงหัวใจแล้วครับ มุมนี้ของบอสผมเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกอะครับ ก็เลยค่อนข้างตกใจ ผมเป็นคนพิเศษใช่ไหมครับ? หรือว่าใคร ๆ ก็เคยเห็นอะ ไลน์ถามพี่วีวี่ตอนนี้ได้ไหมวะ?
ผมควานหาโทรศัพท์มือถือทันใด ระหว่างนั้นบอสก็ยกเสื้อที่ผมเตรียมไว้ให้บอสใส่นอนขึ้นมาพลิกซ้ายพลิกขวา แล้วแกก็พับมันไว้เหมือนเดิม
“เอ่อ ใส่ไม่ได้เหรอครับ?” ผมถามบอส ไม่แน่ใจว่าบอสรังเกียจเสื้อผ้าของผม หรือว่ามันตัวเล็กเกินไป บอสทำเสียง หึ ๆ ในลำคอพร้อมกับระบายยิ้มอ่อน ๆ ก่อนจะหยิบเสื้อที่พับไว้มาทาบลงบนหน้าอกของตัวเอง
เออว่ะ มันแปลงร่างเป็นเสื้อเอวลอยทันทีที่อยู่บนตัวบอส ผมกลั้นหัวเราะไว้แทบไม่อยู่ ถ้าบอสยัดมันเข้าไป คงน่ารักพิลึกเลยละครับ
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ผมขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมลองหาเสื้อตัวใหญ่ ๆ กว่านี้ดูครับ” ผมจะลุกไปเปิดตู้เสื้อผ้า แต่บอสคว้าแขนผมไว้ก่อน
เหมือนไฟช็อตครับ!...เราเพิ่งเคยได้สัมผัสกันครั้งแรก แม้ว่าบอสจะเพิ่งอาบน้ำมา แต่ผมรู้สึกว่ามันมีกระแสความร้อนผ่านฝ่ามือนั้น เล่นเอาผมร้อนวาบไปทั้งตัว
“ไม่ต้องหรอก ดูตัวนายกับฉันสิ เสื้อตัวใหญ่สุดของนาย ฉันก็คงใส่ไม่ได้หรอก” บอสปฏิเสธที่จะให้ผมหาเสื้อตัวใหม่ให้
“แล้ว…จะใส่อะไรล่ะครับ?”
“ไม่ใส่ได้ไหมล่ะ?” บอสถามแบบนี้ ผมควรตอบว่าอะไรเหรอครับ จัดไปสิครับ รอไร
“แล้วแต่บอสสิครับ ถ้าไม่หนาว”
“เดี๋ยวก็คว้าอะไรมากอดคลายหนาวเองแหละ” ผมก็เลยยกหมอนข้างให้บอสไปครับ เผื่อแกจะเอาไว้กอดคลายหนาว แต่ผมว่าผมเห็นแววไม่พอใจหน่อย ๆ ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าผมทำอะไรผิดอีก
ผมมองบอสจากทางด้านหลัง โชคดีที่ผมมีกางเกงบอลอยู่ตัวหนึ่งที่แม่เคยซื้อให้ แต่ว่ามันผิดไซซ์ ผมใส่ไม่ได้ครับเพราะมันใหญ่ไป แต่บอสกลับใส่ได้พอดีค่อนข้างฟิตนิด ๆ แกกำลังใช้ผ้าเช็ดตัวผืนนั้นขยี้ไปบนเส้นผมหมาดสีดำ บอสไว้ผมรองทรงยาว ในเวลางาน แกจะเซตไว้ตั้ง ๆ เรียงตัวกันเป็นระเบียบเนี้ยบทุกเส้น แต่เวลานี้ เจลจัดทรงคงถูกล้างไปหมดแล้ว ผมของบอสก็เลยปรกลงมาปิดหน้าผาก ทำให้หน้าบอสดูเด็กลงอีกหลายปีเลยครับ…น่ารักจัง
“ขอยืมหวีหน่อยได้ไหม ใช้ได้หรือเปล่า” บอสยกหวีสีดำของผมที่มันวางอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง ชูขึ้นมาตรงหน้าผม
“ได้ครับ” พอผมอนุญาต แกก็ดึงกลับไปหวีผมตัวเองสองสามที พอหวีเสร็จ ก็ขยี้ให้มันเซอร์ ๆ เหมือนเดิม
“ผมมีไดร์นะครับ บอสจะใช้ไหม” ผมเห็นว่าเส้นผมของบอสยังไม่แห้งสนิท นี่ก็ดึกมากแล้ว เผื่อว่าบอสอยากจะรีบนอน ถ้ารอผมแห้งเองก็คงจะอีกนาน
“อืม” บอสทำเสียงอือในลำคอ แสดงว่าต้องการครับ ผมก็เลยไปเปิดลิ้นชักหยิบไดร์ออกมาส่งให้
บอสรับไปถือไว้ แล้วก็พลิกไปพลิกมาอีกแล้ว
“มันใช้ยังไงล่ะ” คือ คุณชายแหละ คงมีคนรับใช้คอยทำให้มั้ง สาบาน! ว่าไดร์ผมไม่เป็น ผมไม่เชื่อเท่าไร แต่ก็ยอมตามน้ำอาสาทำให้
“ผมไดร์ให้ก็ได้ครับ ถ้าบอสไม่ถือ” แกทำเสียงอือในลำคออีกครั้ง พร้อมกับหย่อนก้นลงนั่งตรงขอบเตียง
ความจริงในห้องนอนของผมมีเก้าอี้ตัวหนึ่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งนะครับ ถ้าบอสไปนั่งตรงนั้น ผมจะได้ยืนไดร์ผมให้บอสทางด้านหลัง แต่แกดันนั่งลงบนเตียงครับ มันก็เลยกลายเป็นว่า ผมต้องยืนไดร์ผมอยู่ด้านหน้าแก แถมบอสยังนั่งถ่างขา แล้วจะมีที่ตรงไหนให้ผมยืนได้ล่ะครับ นอกจากในหว่างขาของบอส!
ผมไม่ได้ชอบท่านี้นักหรอกครับ (เอานิ้วชี้พันนิ้วกลางแล้วซ่อนไว้ด้านหลัง) แค่ไม่กล้าออกคำสั่งให้บอสย้ายก้นไปนั่งบนเก้าอี้ต่างหาก แฮร่…
บอสนั่งนิ่ง ๆ ปล่อยให้ผมใช้มือข้างหนึ่งขยี้ผมเบา ๆ ส่วนอีกข้างก็ยกไดร์เป่าไล่ไปเรื่อย ๆ ผมบอสนุ่มมือดีแฮะ มีกลิ่นหอม ๆ ของแชมพูโชยมาด้วย ผมขยับเข้าไปใกล้ ๆ โดยไม่รู้ตัว อยากได้กลิ่นหอมนั้นชัดเจนขึ้นอีกนิด
บอสคงสงสัยว่าการไดร์ผม มันต้องใกล้ขนาดนั้นเลยเหรอ แกก็เลยเงยหน้าขึ้นมาหาผม ผมก้มมองพอดี เลยได้เห็นหน้าบอสใกล้ ๆ
ให้ตายเถอะครับ มีบางคำที่มันผุดขึ้นมาในหัวของผม ผมบรรยายไม่ถูกครับ มันจะต้องใช้บรรยายโวหาร พรรณนาโวหาร อุปมาโวหาร หรืออะไรอีกกี่หารก็ไม่รู้อะครับ ผมขอใช้คำว่า…หล่อสัส!
