บทที่ 7 ฝั่งธนอันไกลโพ้น
คงเป็นน้ำเสียงอ่อย ๆ กับสายตาหงอย ๆ ของผมที่ทำให้บอสคลายสีหน้าเครียดลงหน่อยหนึ่ง ตามด้วยอาการยกยิ้มมุมปากกับแววตาที่อ่อนแสงลง แล้วบอสก็หันกลับไปมองถนน ตบไฟเลี้ยวแล้วค่อย ๆ เคลื่อนรถออกสู่ถนนสายสีลมที่การจราจรตอนนี้แม่งเน่าสุด ๆ คือผมค่อย ๆ เคลื่อนผ่านบันไดเลื่อนทางขึ้น BTS ไป ผมหันกลับไปมองด้วยสายตาละห้อย ‘กูกำลังจะได้ขึ้นไปแล้วแท้ ๆ’
ไม่รู้ว่าบอสจะพาผมไปไหนครับ ผมไม่กล้าถาม แล้วบอสก็ไม่ยอมพูดอะไรอยู่พักใหญ่ จนรถเบนซ์ของบอสกำลังจะพาเราข้ามสะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยานั่นแหละครับ บอสถึงเริ่มพูดออกมา
“บอกทางด้วยก็แล้วกัน”
“บะ บอกทางไปไหนครับ” ผมต้องงงใช่ไหมครับ ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะไปไหน จะให้บอกทางได้ไง
“ก็บ้านนายไง”
“ฮะ! บ้านผม! ไปทำไมครับ” ผมถามออกไปด้วยความตื่นเต้น อย่าบอกนะว่าบอสจะไปส่งผมที่บ้านน่ะ
“ก็บอกแล้วไงว่าจะไปด้วย” บอสตอบกลับมาได้หน้าตายมากครับ บอกกูตอนไหนวะ?
“ไปทำไมครับ?” ผมอยากรู้ว่าบอสจะไปทำไม แต่ผมก็ไม่ได้คำตอบครับ เพราะเรากำลังจะลงจากสะพาน
“ไปทางไหนต่อ?”
“ตรงไปครับ” ผมรีบบอกเส้นทางกลับบ้านให้บอส ผมไม่เคยใช้เส้นทางนี้หรอกครับ แต่เดา ๆ เอาจากป้ายบอกทาง
บอสขับรถอย่างตั้งใจมากครับ สักพักผมก็เริ่มชวนคุย
“บอสไม่ต้องไปส่งผมก็ได้ครับ บ้านผมอยู่ไกลนะครับ”
“ฝั่งธน จะไกลแค่ไหนเชียว ใกล้ถึงแล้วบอกนะ จะให้เลี้ยวตรงไหนก็บอกแล้วกัน”
“ครับ ว่าแต่ วันนี้วันศุกร์ บอสไม่ต้องกลับไปที่บ้านใหญ่เหรอครับ” เท่าที่ผมทราบจากป้าปราณี ทุกเย็นวันศุกร์ บอสจะกลับไปบ้านใหญ่ ไปกินข้าวกับคุณธนัต กับ คุณสกุลศรี พ่อแม่ของบอส และจะค้างที่นั่นสองคืน คือ คืนวันศุกร์และคืนวันเสาร์ เพราะถือเป็นวันครอบครัว ส่วนวันอาทิตย์ ก็จะเป็นวันส่วนตัวของบอส
“วันนี้ไม่กลับ อยากไปบ้านคินมากกว่า” ไอ้อาการเปลี่ยนสรรพนามนี่อีกอย่างครับ บอสจะเรียกผมว่า ‘คิน’ อย่างเอ็นดู เวลาที่อารมณ์ดี ๆ แต่เวลาปกติก็มักจะใช้คำว่า ‘นาย’ หรือไม่ก็เรียกชื่อเต็ม ‘อคิน’
แสดงว่าตอนนี้บอสกำลังอารมณ์ดีครับ ผมค่อยรู้สึกผ่อนคลายขึ้นหน่อย
“นึกยังไงครับเนี่ย?” ว่างมากมั้งครับ บอสผม
“ก็ อยากรู้จักเอาไว้” ผมแอบสงสัยเหมือนกันนะครับ ว่าบอสทำอย่างนี้กับเลขาทุกคนหรือเปล่า แอบไลน์ไปถามพี่วีวี่ดีไหมนะ?
มือผมก็ไวเท่าความคิดแหละครับ ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา พิมพ์รัว ๆ หาพี่วีวี่ทันที
พี่วีวี่ครับ ผมรบกวนถามอะไรหน่อย Akinn
Vevee^^ว่าจร้า
บอสเคยไปส่งพี่วีวี่ที่บ้านมั้ยอะครับ Akinn
Vevee^^[Sticker]
Vevee^^ก็เคยนะ ทำไมเหรอ
อ๋อ ไม่มีไรครับ ถามเฉย ๆ Akinn
Vevee^^มีไรปะเนี่ย บอสทำไรคินป่าว?
ป่าวววววพี่ Akinn
Vevee^^อะ ๆ แล้วถึงบ้านยัง
ยังคร้าบบบ Akinn
Vevee^^บอสไปส่งเหรอ????
[Sticker] Akinn
พี่วีวี่ฉลาดหรือผมโป๊ะวะ แม่งง! รู้ได้ไง
“คุยกับใคร?” ไม่ใช่แค่น้ำเสียงกดต่ำ แต่ยังมีสายตาดุ ๆ ด้วยครับ ที่บอสส่งมาให้ผม
“พี่วีวี่ครับ พอดีผมสงสัยเรื่องงานนิดหน่อย เพิ่งนึกขึ้นได้ ก็เลยไลน์ถาม” ผมแก้ตัวน้ำขุ่น ๆ เพราะบอสคงไม่เห็นสิ่งที่ผมพิมพ์ไปหรอกครับ
“ยังคิดเรื่องงานอยู่อีกเหรอ”
“ก็นิดหน่อยครับ” ดูดีเชี่ย ๆ เลยครับ บอสเข้าใจว่าผมคิดเรื่องงานนอกเวลางาน รับสมอ้างสิครับ รอไร
“แล้วไหนอะบ้านน่ะ นี่จะถึงนครชัยศรีแล้วนะ” ออกจากกรุงเทพมาได้ยังไม่ถึงครึ่งทาง ยังไม่ทันจะผ่านเซ็นทรัลศาลายาเลยครับ บอสก็เริ่มถามทางอีกแล้ว
“ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยครับบอส” ผมตอบบอสด้วยน้ำเสียงปกติ แต่บอสนี่สิ อุทานด้วยความตกใจ
“อ้าว ไหนบอกว่าอยู่ฝั่งธน”
“ก็ฝั่งธนไงครับ นี่เราข้ามแม่น้ำเจ้าพระยามาแล้วนะครับ บอสจำไม่ได้เหรอ” แล้วบอสก็ทำหน้างง คิ้วชนกันจนมันจะพันเป็นปมอยู่แล้ว
“ฝั่งธน?”
“ครับ ก็เนี่ย เราอยู่ฝั่งซ้ายของแม่น้ำเจ้าพระยา เราเรียกว่าฝั่งธนครับ” ผมรีบอธิบาย เผื่อบอสจะไม่เข้าใจ
“แล้วฝั่งพระนครล่ะ?”
“ก็อยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำเจ้าพระยาไงครับ”
“อืม ชลบุรี ถือเป็นฝั่งพระนครไหม?” ทำไมบอสถามคำถามโง่ ๆ แบบนั้นล่ะครับ
“ก็ใช่น่ะสิครับ ชลบุรีอยู่ฝั่งโน้น” ผมชี้ไปทางด้านหลัง “ก็คือฝั่งพระนครครับ” พอผมพูดจบ บอสก็ถอนหายใจ ผมพูดอะไรผิดเหรอครับ แต่ผมรู้ว่าบอสไม่ได้โกรธอะไรผมหรอกครับ เพราะประโยคถัดไปของบอสมีชื่อผมอยู่ในนั้นด้วย
“คิน!!!!” แต่มันแค่ฟังดูแปลก ๆ หูแค่นั้นเอง
[อินทัช Part]
สมองหมาปัญญาควายอย่างที่ผมว่าไว้ไหมล่ะครับ นิยามฝั่งธนของน้องอคินของผม ผมไม่รู้จะอธิบายยังไงดี เอาเป็นว่า ผมก็เลยต้องขับรถไปเรื่อย ๆ อะครับ เข้าเขตนครชัยศรีก็แล้ว
“ยังไม่ถึงครับ” แล้วก็ได้คำตอบจากน้องอคินแบบนั้นละครับ
ผมตีโค้งเข้าสู่ถนนเพชรเกษม มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตก เอ้า! เอาให้สุด ก็ตั้งใจจะไปไหว้แม่ยายนี่ ถ้าต้องขับไปถึงพม่าก็คงต้องไปละมั้ง ฝั่งธนพ่องงงมึงดิ
แต่ดีหน่อยครับ ที่บ้านน้องอคินไม่ได้ไกลอย่างที่กลัว พอถึงแยกบ้านแพ้ว น้องก็บอกให้เลี้ยวซ้าย ขับไปเรื่อย ๆ ครับ จนถึงจุดหมาย “บ้านสวนคลองจินดา”
[จบ Part อินทัช]
